Savaş Barkçini daha önce dinledim fakat kitabını ilk kez okudum. Kitabı ilk okuduğumda mest oldum diyebilirim. Kulluk bilinci açısından okuyucuda farklı pencereler açtırıyor. Beraberinde yönlendirmelerde bulunuyor. Kavramların doğru anlaşılması ve yerinde kullanılmasına dair yapılan vurguları çok kıymetli buldum.
Fakat ilerledikçe, fikrim hatta yüzümdeki ifadeler bile değişti…
Kitap çok fazla tenkit içeriyor, sürekli batı eleştirisi okumaktan bir süre sonra sıkıldım. Bununla beraber başta “Batı” olmak üzere birçok hususta epey tekrara düşülmüş. Bu da beni bunalttı.
Özellikle yazarın ben diliyle konuşması, toplumu, kurumları ve tarihi sürekli eksikler üzerinden anlatması da beni rahatsız etti. Diyanet, (imam maaşlarına bile değinmiş, vehhabi zihniyetin beğeneceği bir bölümdü mesela…) ve Osmanlı ile ilgili eleştiriler yapılırken bağlamın yeterince yumuşatılmaması, okuyan kişinin yanlış yönlendirilmesine açık bir zemin oluşturuyor diye düşündüm. Geçişler çok sert. Evet eksikler olabilir fakat okuyucunun bakış açıcını olumsuz yöne bu kadar sürüklememek gerekir.
Ukala bir insana bakar gibi bakıyorum şuan kitaba... Umuyorum diğer kitapları böyle sivri dilli değildir.
Kitaba puanım 6/10