Açıkçası yazarın kalemi güzel ancak daha da güzelleştirebilir diye düşünüyorum. Her türlü acıyı, dramı, kederi seven ben kitabı açıp okumaya başladığımda ''Abi çok güzelmiş yaa'' diye hızlı hızlı okudum. Tabi yarıladıktan sonra aniden bastıran uykuyla ertesi gün devam ederim diye yattım. Ancak güzel olan kısımlarını okuduktan sonra sıkıcı kısımlarıyla karşılaşacağımı nerden bilebilirdim ki? Yani kitap öyle güzel ilerlerken sırlar ortaya çıktı, ancak o büyük gizemlerle saklanan sırları zaten tahmin etmiştim ve içimden yazar umarım beni şaşırtır da öyle olmaz diye geçirmiştim ancak olmadı. Tabi bu çok kötü bir kitap demek olmuyor, eğer başladığı gibi bitseydi şahane olurdu ama yazar böyle yazmak istemiş ne yapabiliriz ki?
Ayrıca Eyşan karakteri çoğu yerde hoşuma gitsede pek sevemedim sanırım. Güzel kızları niye seveyim ki zaten :) Bir de her şeye olumlu tarafından bakması sinir etti sanırım beni. Aslında olumlu da değil daha çok iyi ve güzel tarafından bakmasıydı galiba sorun. Tabi bir bölümünde gözü hiçbir şeyi görmediği zaman çok mutlu olmuştum.
Şimdi konusuna gelirsek küçüklüğünden beri ''İmkansızım'' diye adlandırıyor Emir'i Eyşan, çünkü çocuğun imkanı yok bu kıza bakacak.:)(kız çirkin veyahut kötü falan değil ha Emir'in kendisine göre sebepleri var). Ancak birgün Emir'in karşısına onun en zayıf olduğu yerden çıkıyor Eyşan. Tabi Emir salak mı bebeğim öyle hemencecik açacak kollarını. Bazı şartlar koyuyor Eyşan'ın önüne Emir. E tabi bolca da sır, çöz çözebilirsen. Keşke azıcık da entrika olsaydı mikemmel bir kitap olacakmış, şimdi detaylıca düşününce birden aklıma geldi bu.
Yazarın, okursam diğer kitaplarını da okumak istiyorum çünkü diğer karakterler daha aşk dolu geçiyordu, bu kitaptakiler biraz soğuktu. O yüzden kestirip atamıyorum.Ama diğer kitapları da sonunda biraz hayal kırıklığı ile kapatırsam bilemeyeceğim yine de okurum ya. Yazarın düşlediği dünyayı sevdim. Kimin kafası daha karışıkmış sormayın isterseniz.
·
741 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.