Bu kitabı okurken, tek bir öğle vaktinin ne kadar yoğun ve yorucu olabileceğini hissettim. Sevgi Soysal, Yenişehir’de yolları kesişen insanların iç dünyalarını öyle sakin ama keskin bir dille anlatıyor ki, karakterlerin her biri bana gerçek birer insan gibi geldi. Roman boyunca büyük olaylar olmuyor belki ama küçük ayrıntılar, bakışlar, iç konuşmalar çok şey söylüyor.
En çok da karakterlerin yalnızlığı ve sıkışmışlığına takıldım. Özellikle kadınların hayatla kurduğu ilişki, bastırılan duygular ve sessiz kabullenişler beni düşündürdü. Kitabı bitirdiğimde, sanki kalabalık bir caddeden geçmişim gibi hissettim: çok sesli, biraz yorgun ama tanıdık. Yenişehir’de Bir Öğle Vakti, kısa bir zaman diliminde büyük bir toplumsal fotoğraf sunan, etkisi uzun süren bir roman.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.