Yaşamak, adının yalınlığı kadar sert bir roman. Yu Hua, Çin’in yakın tarihini bir ailenin üzerinden anlatırken büyük laflar etmeden, okuru yavaş yavaş sarsmayı başarıyor. Roman, eski bir toprak ağasının oğlu olan Xu Fugui’nin savurganlıkla başlayıp yoksullukla, kayıplarla ve hayatta kalma inadıyla devam eden ömrünü izletiyor bize.
Fugui’nin hikâyesi aslında tek bir kişinin değil; iç savaşın, toprak reformlarının ve Kültür Devrimi’nin arasında ezilen sıradan insanların hikâyesi. Yu Hua’nın gücü tam da burada: Tarihi olayları arka plana alıyor, öne ise insanın dayanma kapasitesini koyuyor. Her kayıp, her felaket neredeyse sakin bir dille anlatılıyor; ama bu sakinlik, okurun içini daha çok acıtıyor.
Roman boyunca “umut” alıştığımız biçimde parlamıyor. Yaşamak, mutlu son vaat etmiyor; buna rağmen hayata dair çok güçlü bir şey söylüyor: İnsan, her şeye rağmen yaşamaya devam ediyor. Fugui’nin başına gelenler okuru defalarca “artık buradan sonra olmaz” noktasına getiriyor ama hayat, tam da böyle ilerliyor işte.
Dil son derece sade, neredeyse süssüz. Bu sadelik, anlatılan acıların ağırlığını daha görünür kılıyor. Yu Hua, duyguyu zorla vermiyor; okuyucunun içine kendiliğinden sızmasına izin veriyor.
Kısacası:
Yaşamak, umutlu bir kitap değil ama dürüst bir kitap. Hayatın adaletsizliğini, insanın direncini ve “yaşamanın” bazen sadece nefes almaya devam etmek anlamına geldiğini anlatıyor. Kolay okunuyor, kolay unutulmuyor.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.