“asi ruhlar”
her sayfada şunu fark ediyorum: halil cibran bir dönem anlatmıyor, insanlığın hiç değişmeyen yüzünü anlatıyor. zorla evlilikler, dinin arkasına saklanmış çıkarlar, aşkı günah ilan eden bir düzen… hepsi bugün hala hayatımızda sadece isim değiştirmiş halde duruyor. kitapta acı çekenler kötü insanlar değil; tam tersine boyun eğmeyen, susmayan, kalbi olan insanlar. asi ruh olmak burada bir suç gibi sunuluyor ama aslında suç olan sistemin kendisi. toplumun “ahlak” diye savunduğu şeylerin çoğunun merhametsizlikten ibaret olduğunu görmek insanın içini sızlatıyor. okurken sürekli şunu düşündüm: yanlış olan bu insanlar mı, yoksa yanlış bir düzenin içinde doğru kalmaya çalışanlar mı? cibran bana şunu çok net hissettirdi; toplum adalet üretmez, itaati kutsallaştırır. özgürlük tehdit sayılır, sevgi kontrol edilir, vicdan ise susturulmak istenir. belki de bu yüzden her çağda özgür ruhlar yalnız kalır ama dünya yine de onların sayesinde nefes alır. bu kitap bana şunu öğretti: insan bazen kurallara uyduğu için değil, vicdanını dinlediği için asi olur ve belki de gerçek onur tam olarak burada başlar.
önerir miyim kesinlikle herkesin okuması gerekir hatta
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.