Selam arkadaşlar, bugün Albert Camus’nun Sisifos Söylemi adlı eseri hakkındaki görüşlerimi paylaşmak istiyorum.
(Metin spoiler içermektedir.)
Sisifos Söylemi’ni okurken beni oldukça zorlayan bir eser oldu. Hatta bazı bölümleri anlayabilmek için iki kez okumak zorunda kaldım. Kitap, dünyada mutlak bir anlam arayışının beyhude olduğundan; yapılan bir davranışın evrenden zorunlu olarak bir karşılık bulmasının beklenmemesi gerektiğinden söz eder. Dünya çoğu zaman anlamsızdır ve Camus’ya göre asıl mesele bu anlamsızlığı inkâr etmek değil, onu kabul ederek yaşamaktır.
Eserin ele aldığı temel sorunlardan biri intihar meselesidir. Anlamdan yoksun bir dünyada yaşamanın ne gibi bir değeri olabilir? Camus bu soruyu doğrudan ortaya koyar ve net bir cevap verir: Dünyanın anlamsızlığını fark edip buna rağmen yaşamayı seçen insanı “uyumsuz” olarak tanımlar. Uyumsuz insan, anlam arayışının cevapsız kalacağını bilir ama bu bilince rağmen yaşamaktan vazgeçmez. Camus’ya göre uyumsuzun yaşatılması gerekir; dünya ancak bu noktada yaşanmaya değer hâle gelir.
Kitabın son bölümünde, esere adını veren Sisifos miti üzerinden bu düşünce somutlaştırılır. Sisifos, tanrıların gazabına uğramış ve yeraltı dünyasında bir kayayı sürekli bir tepeye çıkarmakla cezalandırılmıştır. Ancak kaya her defasında aşağı yuvarlanır. Sisifos, bu durumun değişmeyeceğinin farkındadır; yani kaderinin bilincindedir. İşte bu bilinç, Sisifos’un trajedisini aynı zamanda bir başkaldırıya dönüştürür. Camus’ya göre Sisifos, bilinci sayesinde kaderine boyun eğmez ve bu noktada uyumsuz insanın sembolü hâline gelir.
Genel olarak kitap bana ağır gelen bir eserdi. Bunun nedeni çeviri dili olabilir ya da felsefi metinlere yeterince alışık olmamamdan kaynaklanıyor olabilir. Yine de dünyaya farklı bir perspektiften bakabilmek ve potansiyel bir “uyumsuz” olabilmek adına okunması gereken bir eser olduğunu düşünüyorum.
Yazımı, Camus’nun da katılacağını düşündüğüm bir sözle bitirmek istiyorum:
“Hayat da beceriksizlikler ve sakarlıklarla yapabileceğini yapar. Hayattan çok fazla şey beklememek, istememek gerekir.”
(İntihar Dükkânı, s. 99)
·
107 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.