Danny, annesininkine komşu olan küçük odasından çıkıp koridoru geçti.
Çıkan ses ürkütücüydü. Kapının kilidi arızalı olduğundan duşu veya tuvaleti kullanmadıkları zamanlarda banyonun kapısı açık kalırdı.Şimdi de kapanmaması gereken bir banyo kapısı kapalıydı.
217 numaralı odadaki kadın tam tahmin ettiği gibi oradaydı. Çırılçıplaktı. Klozete oturup bacaklarını iki yana açmıştı.
Karnının altında kalan tüyler griydi. Gözleri-de griydi, çelik aynaları andırıyorlardı. Oğlanı
görünce sırıttı. Gözlerini kapa, demişti Dick Hallorann uzun zaman önce. Kötü bir şey gördüğünde gözlerini kapa ve gördüğün her ne ise onun orada olmadığını söyle. Gözlerini açtığında gitmiş olacak. Bu öğüt beş yaşındayken 217 numaralı odaya girdiğinde işe yaramamıştı. Şimdi de yaramayacağını gayet iyi biliyordu. Danny, ondan yayılan kokuyu alabiliyordu. Çürüyordu kadın.
Ziyaretçisi -adının Bayan Massey olduğunu biliyordu- morarmış ayakları üstünde doğrulup ellerini çocuğa uzattı. Kollarındaki etler yere dökülecekmiş gibi sallandı. Kadın eski bir dostunu görmüş gibi gülümsüyordu. Veya lezzetli bir yemek görmüş gibi…
Selam çocuklar, 2 haftalık bir yolculuğun sonuna geldim. Kobo’da açınca 393 sayfa görünüyordu yani max bir haftaya okurum dedim okudukça olduğum yerde kaldım çünkü kitap 544 sayfaymış ve benim puntomdan dolayı bir sayfayı 5 kere çevirerek geçiyormuşum Önemsiz.
Ya şu yukarıdaki alıntıdan sonra Medyum’u okuyup bu kitaba devam etmek istemeyen olmaz bence. Stephen’dan ilk defa bir seri okuyorum genelde bağımsız kitaplarında takılırdım, sırf yazmış olmak için yazmamış. Overlook Hotel ve Jack T atıfı çok bulunduğu için bağımsız okunabileceğini düşünmüyorum. Gelelim gelecekte unutmamak için kendime bırakacağım nota
Medyum’daki küçük Dan yerini alkolik zilzurna sarhoş bir adama bırakıyor ki bu olsun hiç istememiştim ben, babasına benzemesi nedirr yaniii? Hırsızlık vs işine de girmiş baya yargıladım ve okumaya alışamadım. Bu durum yine kendisi gibi ışıltısı olan Abra’yla yolunun “uzaktan” kesişmesine kadar sürüyor detaya girmicem. Bi yandan da Gerçek Kardeşlik adı verilen bir çeteyi okuyoruz bu adamların da temel mantığı Dan’de olan ışıltıya sahip küçük çocukları yakalayıp bol işkenceyle birlikte ö&ldürkten sonra onlardan çıkan bir tür “buhar” içip güçlenmek. Bomboş bir tayfa ama korkunç da tabi. Başlarında Şapkalı Kadın dediğimiz Rosie var ve güç için her şeyi yapabilecek biri. -Ben Doktor Uyku’nun o olduğunu sanıyordum ben cahilliğe bakın şimdi ilk kitapta Jack’in falan Dan’e doktor demesini kitabından sonunda çaktım- Dan bir bakımevinde çalışıyor ve orada ışıltısının ona kattığı şeylerden biri de ölmeye yakın olan hastaların yüzlerinde sinekler görmesi. Gidip bu dünyadan ayrılmalarına yardım ediyor bir nevi. Kitapta bu değime Azrail diyor bir kadın ama ben öyle düşünmemiştim
Neyse genel hatlarıyla ruh-beden değişimi, medyumluğun ve ışıltının ileriki seviyeleri her şey bu kitapta. Sadece Abra ve Dan’in çark sahneleri bir tık karışıktı ama sorun yok. Ama re-read yapacak olsam Medyum’u okurum bunu okumam…
Diğerleri Abra’nın çok klişe bi çocuk olduğundan bahsetmiş karakter sırf Fruit Ninja oynuyor diye linç yiyor çıldırıcam ya ashshs Rosie’nin betimlemeleri çok canlıydı yine ben hayran kaldım o sararmış tek diş falan direkt aklımda canlandı bir de ben karakter oluşumunu da baya beğeniyorum, babası tarafından cinsel saldırıya uğramış bir karakter herkesin yazacağı bir şey değil.
Şu ahırımsı yerdeki Sessiz karakterin bukalemun olması aklıma direkt kazındı bazı sahneleri yine unutulacak gibi değil.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.