At'ımız ve Ad'ımız.
Türkler adlarını, atlarını alır gibi alırlardı: Hak edilmiş, sınanmış, kazanılmış biçimde. Ne adımız var artık ne atımız. Hem atımız hem adımız yitik. Aradığımız odur. Yitirdiğimiz belleğimizdir. Aradığımız, umduğumuz, yer yer dilendiğimiz budur. Atımız ve adımız.
Sayfa 192·Kitabı okudu
··
754 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.