BUNU YAZIYORUM AMA KİMSE OKUMAZ ZATEN..1000Kitap
Bi süredir kendimi çok bitkin hissediyorum. Dışarı çıkmak denizi görmek yada temiz bir hava dahi almak istemiyorum. Bütün arkadaşlarımı elledim çevremde dost diye bir şey kalmadı :) ha zaten yoktu…
Yanlızlığımla çok barışığım beni yoran şey Anlaşılmamak, içimdeki neşeyi o meraklı deli dolu kızı çoktan kaybettiğimin farkına vardım. Benden bana bi zerre kalmadı. Alışamadım bu dünya ve insanlara ait olmaya. Ne düşündüğümü ne hissettiğimi bile hissedemiyorum artık. Şunu demek istiyorum Anne baba ebeyven olacak adaylar lütfen dünyaya bi çoçuk getirirken onu gerçekten sevin ve koruyun incitmeyin en çok da kız çocuklarını.. :)
··
2 +1'leme
·6,8bin Gösterim
23 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Sosyal çürümenin dip noktasında olduğumuz çağımızda, sevgi,iyi olma gibi ahlaki IQ 'sunu yükseltecek buna iyi gelecek çözümlere acilen gidilmesi gerektiği kanaatindeyim.🙏
Gerçekten ama gerçekten şaşırıyor ve üzülüyorum. Bu cümlelerin sahibi bir kız kaç yaşında olabilir ve buraya gelene kadar ne yaşamış olabilir de bu kadar derin umutsuzluğa kapılabilir. Merak ediyorum gerçekten ve böyle durumda olan çocuğa ya da genç bireye kim nasıl yardım edebilir bilmek istiyorum.
Bilmiyorum. Eylül sana ne söyleyeceğimi bilmiyorum ama söyleyeceğim tek şey bu senin suçun değil, yalnız seni tanıyan ya da hayatına dokunan insanların değil tüm dünyanın suçu. Yalnız değilsin, sana yardımı dokunmayan tüm dünyalardan nefret ediyorum
En şerefli hareketi yapıp dünyaya yeni bir insan getirmeseler sorun kalmayacak. Bilin bakalım ne eksik? Beyin elbette. Cehenneme çevirdiğimiz bu dünyaya ısrarla çocuk fırlatan bu andaval sürüsü ne zaman yılacak bilmiyorum.
(Bir antinatalist olarak yazıyorum.)
Reklam
Yalnız olduğumu düşünürdüm hep sadece ben mi böyleyim yada tek ben mi böyle düşüyorum diye meğerse benden daha çok varmış sadece yanyana değilmişiz kendimi bu nesilden hissetmiyorum ve bir an önce huzura kavuşmak istiyorum….