Sessiz Ev
Orhan Pamuk’un bu romanı Türkiye’nin modernleşme sancılarını, kuşak çatışmasını ve bireysel yalnızlığı çok sesli bir anlatı yapısıyla ele alıyor..Roman, Cennethisar’daki eski bir evde kesişen hayatlar üzerinden hem bireysel hem toplumsal bir hafıza anlatısı kuruyor..
Roman, yaz tatili için büyükanneleri Fatma Hanım’ın yanına gelen üç kardeşin (Faruk, Nilgün, Metin) birkaç gününü anlatıyor..
Ev,romanda sadece bir mekân değil; geçmişin tortusu,değişime direnen zihniyet,çökmekte olan bir dünya görüşünü tasvir eder..
Karakterlerden Fatma Hanım;
Gelenekçi,içine kapanık,değişime kapalı,sessiz ve sönük bir karakterdir..
Faruk; tarihçidir ama tarih ile yüzleşemez..
Geçmişi anlamak istiyor fakat o yükü kaldırmak ağır geliyor..Bu sebeple sürekli kendini uyuşturuyor ve alkole düşüyor..
Nilgün; sol görüşlü,idealist,adalet arayışında olan bir karakter..
Metin;batı hayranı,sınıf atlama arzusu olan,maddi başarıyı kurtuluş sayan bir tip..
Hasan ise bence yazarın en istemediği bir tip,ülkücü bir karakter..
Selahaddin bey ise Tanrı varlığına savaş açmış,sadece bilime deney ve gözleme biat etmiş hayatını ansiklopedi yazmaya adamış,doğuya bunu anlatmaya çalışan bir karakter..
Bu roman;konuşulmayan geçmişin ve yarım kalan modernleşmenin bireyleri yalnızlığa mahkûm ettiğini gösteren bir anlatı aslında..Aynı çatı altında farklı ideolojilerle var olmaya çalışanların hikayesi..
Sessiz Ev; Pamuk’un eserlerinden okuduğum ilk romanıydı..
Yazara dair ideolojik ve politik duruşundan bağımsız kalarak, yalnızca bir yazar gözüyle bakıp okumayı tercih ettim; bana kalırsa edebi bir metin de ancak bu mesafeden okunmalı. Kendisine karşı duyduğum mesafeli duruş değişmedi; fakat bu roman, Pamuk’un edebi kaleminin hakkını teslim etmeyi de mümkün kıldı…
Sessiz Ev, okuru ikna etmeye çalışan bir metinden çok, insanın iç dünyasını ve suskunluklarını görünür kılan bir anlatı olarak okuyucusuna temas ediyor..
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.