@jenny_dunky
“Jenny kuralları sever.
Ama insanları daha çok.”
Köprüler ve Duraklar’da Jenny, sistemin içinden konuşan nadir seslerden biridir. Sophia’nın öğretmeni olarak disiplinli, mesafeli ve ilk bakışta katı görünür. Sınıfta sınırlar nettir; ciddiyet bir tercihten çok gerekliliktir. Fakat Jenny’nin durduğu yer, yalnızca kural kitabının sayfaları değildir.
Bir yanlış anlaşılma, onu kolayca “sert” ya da “anlayışsız” gösterebilir. Oysa Jenny, çocukları etiketlemek yerine gözlemlemeyi seçer. Sophia’da gördüğü şey bir sorun değil; yalnızlık ve yüksek bir potansiyeldir. Müdahalesi yüksek sesle değil, zamanında ve yerindedir.
Debra ile kurduğu ilişki, öğretmen–veli çizgisini aşan bir güven alanına dönüşür. İki kadın, farklı köklerden gelmiş olsalar da aynı kaygıda buluşur; çocuğu korumak. Jenny, bu romanda kahraman değildir; ama bazı şeylerin daha kötüye gitmemesini sağlayan küçük ama hayati bir duraktır.
Köprüler ve Duraklar’da Jenny, katı bir sistemin içinde kalmış insanî bir boşluktur. Sertliğin arkasında vicdan, mesafenin ardında dikkat vardır. Ve bazen bir çocuğun hayatında fark yaratan şey, tam da budur. Mert Taylan yarattığı karakterleri ile arkadaş olmamızı da sağlayan usta bir kalem. Ve #köprülerveduraklar benim ustalık eserim.” derken bizce de çok haklı.