İçimizdeki Çocuğa Açılan Bir Kapı: Pâl Sokağı Çocukları
Merhaba arkadaşlar, normalde burayı sadece beğendiğim alıntıları paylaşmak için kullanıyorum; ancak bu kitap sayesinde kısa bir inceleme yazma ihtiyacı duydum.
Fikirlerimi belirtmeden önce kısaca konusundan bahsetmek istiyorum.Pâl Sokağı Çocukları, Budapeşte’de yaşayan bir grup çocuğun oyun oynadıkları arsayı korumak için verdikleri mücadeleyi konu alıyor. Dostluk, cesaret, sadakat ve fedakârlık gibi kavramları çocukların dünyasından anlatan eser, masum bir oyun alanının nasıl büyük bir anlam taşıyabildiğini etkileyici bir şekilde gözler önüne seriyor.
Pâl Sokağı Çocukları, içerisinde herkesin çocukluğundan parçalar bulabileceği bir eser. Sanırım beni en çok etkileyen de buydu. Okurken sizi yıllar öncesine götürüyor; hele ki kalabalık ve dilediğiniz gibi oynayabileceğiniz bir mahallede büyüdüyseniz, o günlerin coşkusu, arkadaşlık ilişkileri ve her çocuğun önem verdiği birtakım şeyler için girişilen mücadeleler, çıkarsız sevgi kavramlarını yaşayarak öğrenmişsiniz demektir.Ve eğer ki bu duygulara özlem duyuyorsanız özellikle Boka ve Nemecsek'in arasındaki dostluk kalbinize dokunacaktır.Gerçek dostluğun güçten değil fedakarlıktan geldiği nasıl daha iyi anlatılabilirdi bilmiyorum.Günümüzde anlamlarını bile unutmaya yüz tuttuğumuz saygı,güven,sadakat ve sevgi kavramları onların dostluğunun yapı taşlarını oluşturuyor ve bizlere de okurken onların dostluğuna imrenmek düşüyor.
Bu tekrarlanması imkânsız deneyim ve duyguları Pâl Sokağı Çocukları'nı okurken tekrar tadacaksınız diyebilirim. Okurken içinizdeki çocuk kimi zaman yıllar önceki gibi öfkelenecek, kimi zaman ağlayacak, kimi zaman da gülecek.Özellikle Nemecsek'in küçücük bedeniyle sergilediği cesaret okurken kalp atışlarınızı hızlandıracak,adeta Pâl Sokağı Çocukları ile beraber bir mücadeleye giriştiğinizi hissedeceksiniz.
Kabul edersiniz ki insanlar büyüdükçe idealleri ve istekleri de değişiyor. Belki şu an Pâl Sokağı Çocukları’nın uğruna savaştıkları arsa ve kurdukları askerî düzen, birer yetişkin olarak bizlere abartı gelebilir; ama unutmamak lazım ki o yaştaki bir çocuk için belki de en büyük servet, oyun oynayabileceği ve serbestçe hareket edebileceği bir alandır.
Bu kitap, bizlere en büyük servetlerimiz için direnmeyi ve gerekirse savaşmayı da öğretiyor bir bakıma. Ama en önemlisi, mücadele ederken kurallara uymayı, merhametli olmayı ve kalp kırmamayı öğretiyor… İşte Pâl Sokağı Çocukları bunu başarıyor; okurken adeta onlarla gurur duyuyorsunuz.
Bir avuç çocuğun, bir toprak parçası da olsa ona bu denli anlam yüklemesi ve bağlanması, biz yetişkinler için çok şey anlatıyor. Fakat hayat her zaman toz pembe sonlarla bitmiyor. Bazen en büyük mücadeleyi versek de tam kazandığımız anda evren bize başka sorunlarla gelebiliyor. Böyle anlarda eminim ki herkes bir kez de olsa “Boşuna mıydı bunca çabam?” diye hayıflanmıştır.
İşte Pâl Sokağı Çocukları, bize çocukluğun toz pembe hayallerinin yanında gerçeklerden kopamayacağımızı da öğretiyor.Yani bizi hayatın gerçekleriyle de yüzleştiriyor.
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.