Cebimdeki buruşmuş yalnızlık1000Kitap
Bu gece cebimde buruşmuş bir yalnızlık taşıyorum.
Adımlarım inletiyor kimsesiz sokakları.
Bu şehir artık yetmiyor bana,
Yetemiyorum artık senin sevdanı taşımaya.
Her adımda boğulan ben, sana doğru geliyorum.
Umutlarım gidiyor; ben kalıyorum.
Ne zaman yürüsem bu tenha şehirde,
Yalnızlık duvarlarında gölgeler görüyorum.
Gölgeler gidiyor; ben kalıyorum.
Bu gece cebimde buruşmuş bir yalnızlık taşıyorum.
Adımlarım inletiyor şehri.
Her özgürlük kuşlarının kanat çırpışında seni arıyorum.
Kuşlar gidiyor; ben kalıyorum.
··
510 Gösterim
2 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.