Yalçın Emir
@Emir_lefi
Yazar & blog
Depo operasyon yöneticisi.
Eskişehir Anadolu Üniversitesi - işletme
İstanbul
İstanbul - Üsküdar, 19 Temmuz 2007
18 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Gökyüzünde ne tam yıldızlar vardı,
ne de o güzel umutlardan bir ışık kırıntısı. Elimde; kalbime en yakın yerde.
Arapça bir kitap, “Oku.” diyerek başlıyor.
Anlamıysa bir insana göre sancılı ve
Reklam
Yıldızlardan Uzak1000Kitap
“Belki annesizlik düşürdü beni bu hâle; belki de öz babamın bile beni istemeyişi.”
Yıldızlardan Uzak1000Kitap
Üsküdardayım. Taşların üstünden izliyorum kız kulesini, arkasında imkânsız aşkı Galata... Şiirler okuyor ama nafile; nerden bilsin aşkı bir taş yığını? Belki duvarları bile çiçek açardı birkaç güzel söze koskoca Galata'nın.
Karanlık sayfalarıma kefil olmak zor.
Sıkı bir yürek istiyor isyan etmemek, şeytan bile kibrinden cenneten kovulmuş. Sahi, beyaz bir karga geçiyor gözlerimin önünden; uzaklara dalmış gidiyorum... Bulutlar, rahat bir döşek. Gökyüzü rutubetli bir gece kondu. Ayaklarım dermansız, kollarımda hâl yok, ruhumda hatır. Zaten soran edende yok...
Daha büyümüş değilim bu dünyaya karşı. Ellerimde boş protesto kağıtları, sahte pankartlar ve yarım kalmış partizan türküler. Yüzümü Beşiktaşa çeviriyorum.
Beşiktaşta cinayet işlenmiş ve bir çocuk ölmüş; yani aslında hayata küstürülmüş. Yaşamak için çırpınıp durmuş lakin faydasız... Özgürlük ona o kadarda uzak değilmiş aslında. Binlerce avcı kanadından vurduğu için noksan kalmış.
Hikayesi yarım. Gözleri nemli. Hayata küskün.
Şimdi ise beşiktaşın soğuk kaldırımlarında, yaslanacak bir omuz bulamadan; yarı diri, yarı ölgün.