Aslında her şeyin bittiği yerden başlayan bir hikaye bu.
#k:3242nda Tully ve Kate’in o ayrılmaz dostluğuna misafir oldum şimdi ise o bağın bıraktığı boşlukla yüzleştim. Ancak hayat bazen en sevdiğiniz parçanızı elinizden alıyor ve geriye sadece koca bir sessizlik bırakıyor. Bu roman, o sessizliğin içinde yankılanan bir çığlık gibi her sayfasında kaybetmenin ağırlığını ama bir yandan da yeniden tutunma çabasını hissettiriyor.
Bitirdiğimde aklımda tek bir düşünce kaldı: Ah insanoğlu, bazen birine kızarken onun hangi fırtınalardan geçtiğini ne kadar kolay unutuyoruz. Karakterlerin o bazen öfkelendiğimiz kaçışlarının arkasındaki görünmez yaraları fark ettiğimde, duyduğum kızgınlığın yerini büyük bir mahcubiyet aldı. Meğer her sessizliğin içinde, anlatılmayı bekleyen sarsıcı bir hayat varmış.
Kalbini açık bırakabilecek herkese şimdiden keyifli okumalar…
·
257 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.