Sənin sayəndə
mənə ağrıdan,
bir mən qaldı…
Getdin deyə yox,
İçimdə ağrıdan bir mən qaldı
Məni yox,
Sevgini xərclədin
Bu ayrılıq deyil,
Bu sevginin şəxsiyyət yarasıdır
Mən səni itirmədim,
Sənin sayəndə mənə ağrıdan bir mən qaldı
Otaqda saat var, amma tik səsi yox,
İşıqlar yanır, içimdə hələ də qaranlıq çox
Danışacaq çox sözüm var, amma səsim kimə?
İzdihamın içindəyəm, amma yenə təkəm
Birlikdə qurduğum məni səssizcə sildim,
Xatirələr durur, amma mən artıq deyiləm
Güzgüyə baxıram, üz tanış gəlmir,
Əvvəl “biz” idik, indi sadəcə səs-küy və sükut
Gülüşlərim yarım, cümlələrim əskik,
Danışacaq çox şey var, amma sözlər səssiz
Ən çox da buna yanır insan, fərqindəsən?
Ağrı sən deyilsən… içimdə qalan o hissdir
Getdin deyə yox,
İçimdə ağrıdan bir mən qaldı
Məni yox,
Sevgini xərclədin
Bu ayrılıq deyil,
Bu sevginin şəxsiyyət yarasıdır
Mən səni itirmədim,
Sənin sayəndə mənə ağrıdan bir mən qaldı
Məni tərk etmədin, məscidin həyətində qoydun,
Amma dürüst olaq, sevgidə masum deyildin
Əvvəl “qəlbimdə biri var” deyə gizlədirdim,
İndi hamı soruşur, amma sən yoxsan kimi
Sevmək demək həyatın borc alınması imiş,
Qəlb kirayə, ümid müvəqqətiymiş, anladım
Gedən sən deyildin, buraxdığın mənası idi
Mən uduzdum, sən sadəcə yoruldun
Nə qədər doğru olsan da bəzən,
Heç kim qalmağa məcbur deyilmiş… bunu öyrəndim
Getdin deyə yox,
İçimdə ağrıdan bir mən qaldı
Məni yox,
Sevgini xərclədin
Bu ayrılıq deyil,
Bu sevginin şəxsiyyət yarasıdır
Mən səni itirmədim,
Sənin sayəndə mənə ağrıdan bir mən qaldı
Heç kimi darıxmıram…
Sadəcə gecikdiyim xəyalları sayıram
Ən pisi nə bilirsənmi?
Səni darıxmaq deyil,
Hələ də özünü məsum sanmağın var
Artıq qaçacaq yer yox içimdə,
Susduracaq səs yox özümə
Yeni biri gəlsə belə,
Eyni yaranı daşıya bilməz məndə
Yeni biri gəlsə belə,
Eyni yaranı daşıya bilməz məndə
Həqiqət budur,
Mən səni yox,
Sənə inandığım
Sevgi tərəfimi itirdim
Getdin deyə yox,
İçimdə ağrıdan bir mən qaldı
Məni yox,
Sevgini xərclədin
Bu ayrılıq deyil,
Bu sevginin şəxsiyyət yarasıdır
Mən səni itirmədim,
Sənin sayəndə mənə ağrıdan bir mən qaldı