Kitap beklediğim gibi değildi. Çok büyük umutlarla başlamıştım ama hayal kırıklığına uğradım. Güzel bir hikaye beklerken sürekli kendini tekrarlayan bir hikaye ile karşılaştım bu da beni üzdü. Normalde Ahmet Ümit okurken kitap akar giderdi ama bu kitabı kendimi ittirerek okudum.
Bu kitaptan anladığım insanı zindana hapseden başkası değil kendiymiş meğerse insan kendi yaptığı zindana hapsoluyormuş.
Kendi inşa ettiğimiz zindanlarda hapsolmamak dileğiyle...
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.