Çay denilince de sen tabii, sevgili…
Bir buhar yükselir içimden,
sözsüz, sessiz, acele etmez.
Ne kahve gibi serttir hatıran
ne su gibi geçip gider.
İnce belli bir bardakta durur adın,
dudak payı bir hüzünle,
şekerini kendim ayarlarım
çünkü sen
ne fazla tatlı
ne eksik bir özlemsin.
Çay denilince akşam olur,
perde aralığından sızan vakit,
suskun bir masaya iki kalp oturur;
biri sen,
biri seni beklemeyi öğrenmiş ben.
Demlenir zaman,
hararetle değil sabırla.
Bilirim,
en güzel şeyler
erken içilmez.
Çay denilince de sen tabii sevgili,
çünkü bazı isimler
her yudumda
biraz daha içe işler.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.