Kitap daha ilk başlarda bir Hüseyin Rahmi romanı okuyorum duygusu oluşturdu bende. Kitabın geçtiği ortam da, 90'lı yılların o bildiğimiz, kenar mahalle havası canlandırdı gözümde. "Yiğenim" diyen rahmetli Ali Şen canlandı gözümde. Aspendos'un ettiği küfürler de gençlik yıllarıma götürdü beni. Büyülü gerçekçilik tadında bir roman mı okuyorum diye soru işaretleri sonra. Akıcı bir kalemi var Sezgin Kaymaz'ın nefes almadan da kitap bitti zaten.
"Çünkü, roman okumayı seviyorum. Her biri, sanki kendi hayat hikayem gibi gelir bana.
bir yokluğun içinde kanat çırpıp giderken, hayatta mı yoksa ölü müsün, bunu dahi bilemezsin. ne zaman ki başka yaşayanlar gördün, o zaman yaşadığını anlarsın..
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.