Dave Gurney serisinin tam “bulmaca keyfi”ni hissettiren kitaplarından. Hikâye, annesinin cenazesinde vurulan, valilik için yarışan iş adamı Carl Spalter’ın davasıyla açılıyor: Olayın ardından suç, neredeyse otomatik biçimde karısı Kay Spalter’ın üzerine kalıyor ve kadın ömür boyu hapse mahkûm ediliyor. Eski polis Jack Hardwick buna ikna olmadığı için Gurney’in kapısını çalıyor ve “polise göre imkânsız” görünen bu cinayetin altındaki hesabı birlikte kurcalamaya başlıyorlar.
Verdon’un en sevdiğim tarafı burada da devreye giriyor: Olayı, sadece “katil kim?” merakıyla değil adım adım kurulmuş bir mantık problemi gibi işlemesi. Cenazedeki ateş açısı, mermi yolu, balistik, ifadelerdeki küçük uyumsuzluklar… Hepsini tek tek masaya yatırıyor; okur da ister istemez kendi içinde olasılık listeleri yapmaya başlıyor. Serinin ritmini bilenler için tanıdık bir durum var: İlk bölümde tempo görece sakin, hatta yer yer “fazla teknik” hissettiren bir anlatım var; ama yaklaşık ortalardan sonra düğümler çözüldükçe merak bariz biçimde artıyor ve finalde “yok artık” dedirten bir çözümle karşılaşıyorsunuz.
Öte yandan, her şeyden büyülenmiş bir okuma deneyimi de değil benimki. Yer yer Gurney’in zihin yürüyüşleri ve teknik ayrıntılar, romanı duygudan biraz uzaklaştırıyor; yan karakterlerin bazıları sadece kurguyu ilerletmek için sahneye çıkmış hissi veriyor. Ama polisiye okurken esas aradığınız şey zekice kurulmuş bir kurgu, mantıklı bir çözüm ve son sayfalara kadar korunan bir gerilimse, Peter Pan Ölmeli bunu fazlasıyla sunuyor. Seriyi baştan sona takip edenler için Gurney-Hardwick dinamiğini görmek ayrıca keyifli; tek başına okuyanlar da rahatlıkla bu dosyanın peşine takılabilir.
Okumak iptiladır, müptelalara selam olsun!
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.