Sırça Fanus hep merak ettiğim ve beklentimin yüksek olduğu bir kitaptı, yazarın trajik hayatı ve ölüm şeklinin de bu merakı artırdığını söylemek mümkün, sonunda okuma fırsatı bulabildim. Yazarın hayatını iyice araştırdıktan sonra kitabı okuyunca zaten otobiyografik bir roman olduğunu hemen anlıyoruz.
Açıkçası edebi açıdan değerlendirdiğimde benim için beklentimin altında kalan bir kitap oldu. Evet, çok kolay okunuyor, çok rahat akıyor ve yormayan bir dili var ancak aynı şeyi içeriği aktarma kısmı için söyleyemeyeceğim. Olay örgüsünün çok kopuk kopuk işlendiğini düşünüyorum, Esther'in yaşadıklarını anlatırken bir oradan bir buradan bahsetmesi akışı bozdu gibi geldi. Belki de sebebi Esther'in yaşadığı depresyondan dolayı zihninin çok darmadağın olmasından dolayıdır. Bu da bir ihtimal. Ayrıca karakterin intihar eşiğine geçişi de bana çok kolay geldi. Yani yazar o şekilde aktarabilmiş çünkü sonrasında ne kadar yalnız, düşünceli ve çökkün bir ruh hali gösterilse de öncesinde bunu tam tadamadan o evreye geldiği için kopuk hissettim.
Tabii ki de yazarın sorguladığı bazı meseleler günümüzde de geçerliliğini koruyan şeyler. Kadının kariyer hayatında görmezden gelinmesi, yazarlık-şiirlik olgusunun meslek gibi görülmemesi ve destek verilmemesi, erkeğin ve kadının cinsel deneyimlerinin farklı oluşu, psikolojik tedavilerin yetersizliği, kimlik arayışı, ölüm olgusu gibi sorunlara değinilmesi o dönemler için büyük değere sahip.
Keşke Sylvia Plath kendi hayatında işe yarar bir psikolojik destek alabilseydi ve iyileştirici gücü bulabilseydi. O zaman daha mutlu ve daha yaşamsever biri olurdu... O zaman belki daha güzel, daha kaliteli şiirler ve romanlar okurduk. Kader, nasip...
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.