Bir kitap söyleşisi nedeni ile ikinci kez okudum. İlk okumam beni çok etkilemişti ve öğrencilerime ve asistanlarıma okumalarını sağlık vermiş hatta bir çok mezuniyet töreninde diploma verdiğim mezunlarıma bu kitabı hediye etmiştim.
Ikinci okumam da ilk okumama göre daha bilinçli bir okuma oldu. Bu ikinci okumam sonrasında ilk okumamda ki kadar kitabı beğenmeme durumuna, bu iki okuma arasında elimden geçen bir çok edebi şaheserin bana kattıkları neden oldu diye düşünüyorum.
Kitap tabiki yine çok özel. Ancak "bu kitap kime yazılmış, yani bu kitabın okuyucusu olarak kim hedeflenmiş" sorusu beni oldukça meşgul etti.
Eğer hedef doktorlarsa; oldukça basitleştirilmiş şekildeki tıbbi açıklamalar ne kadar gereksiz ve basit, ayrıca çeviri inanılmaz kötü. Bu çeviriyi ile birlikte bu basitleştirilmiş açıklamaları tıp dışı birilerinin anlaması imkansız. Aslında, bu şekilde konunun okuyucu açısından etkileyici olan bölümü de heba edilmiş. Hekim olmayanlara bir hekim hayatı anlatılmak isteniyorsa ve hele de en sıkıntılı branşlardan birindeki bir hekimin uzman oluş süreci anlatılmaya çalışılıyor ise bu basitleştirilmiş açıklamalar işi sadece sulandırmış. Evet bir beyin cerrahının asistanlık hayatı üç aşağı beş yukarı böyle. Tabi yeni yetme, işin konforunda, parasında olan ve hekimlikten bir haber olanlar için hiçte böyle değil, aksine eziyet (gerçekten isteyenleri ve emek verenleri tenzih ederim). Zaten onlarda gelmiyorlar beyin cerrahisine (gelmesinler de zaten).
Eğer hedef hekimler ise, o zaman berbat çeviri ile bu basitleştirilmiş tıbbi açıklamalara hiç gerek yok. O zamanda hangi branşa bu metin diye sormak lazım. Kime, ne mesaj var bu metinde? Tüm hekimlere ve hekim adaylarına ise mesaj. diğer branşlardaki hekim arkadaşlara karşı biraz, hatta biraz değil bayağı üstten bakış (argo jargonla zorbalama) söz konusu bence.
O zaman geriye beyin cerrahları ve adayları kalıyor. Bu durumda da bırakın basitleştirilmiş tıbbi açıklamaları bayağı bayağı nöroşirürji jargonu kullanmak lazım.
O zaman hedef okuyucu kitlesi azalır ama çok nefis bir metin olurdu. Bir başka benzeri kitap var. "Asla zarar verme" onda bu hata yok bence.
Eski teknoloji zamanı işler artık biraz daha konforlu ve tanıya giden süreç daha hızlı ve az yorucu. Ayrıca ameliyat teknolojisi daha iyi ve ameliyatlar daha az fiziksel enerji gerektiren cinsten. Bu nedenle ki kadınlar daha çok tercih eder oldular beyin cerrahisini.
Daha yazacak çok şey var. Ama şunu belirterek bitireyim. Hekim ile hasta ilişkisi adına örnek bir metin diyebilirim. Keşke şu an böyle olsa yurdumda. Ama çok uzak. Beyaz önlüğe saygı maalesef kalmadı.
Kimin suçu? Başka bir tartışma alanı ve konusu.
Iyi okumalar dilerim.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.