Spinoza bu sorunuzu şu şekilde cevaplamış yıllar önce; En yüksek sevgi biçimidir, karşılık beklemeyen sevgidir. O buna "Tanrı’nın Entelektüel Sevgisi" der. Yani eğer birini sadece bize verdiği mutluluk için seviyorsak, aslında o kişiyi değil, bize hissettirdiklerini (yani kendimizi) seviyoruzdur. Karşılıksız sevgi ise, nesnesini olduğu gibi kabul eden ve ondan hiçbir şey talep etmeyen, "çıkar gözetmeyen" bir eylemdir.