Yalnızlık kimine göre hasta insanın kaçışıdır. Kimine göre de hasta insanlardan kaçış.
Friedrich Nietzsche
Biyoloji, Sosyoloji
Bedenim, dünya denen mezarlıkta yürüyen bir yankı sadece. Ruhumsa çoktan başka bir yerde zamanın unuttuğu, ışığın ulaşamadığı, isim verilmeyen bir boşlukta… Orada gölgeler konuşur, sessizlik düşünür; ve ben oradayım, olmayan bir benlikle.
Biliyorum dönmeyecek ama kalbimde hep bir umut var. Ben ne acı çektiysem kalbimin umudundan çektim. Ama ben o umudu da yeneceğim, ben umut eden o kalbimi de yeneceğim…
Dışarıda Bahar gümbür gümbür Kara kuşlar çıplak Bir daldan diğerine uçuyor uzaklarda ağaçları fırça dişleri gibi seyrek siyah bir orman gökyüzüne uzanıyor ve onun ardından baharın ilk gün batımı göğün çeyreğini ele geçirmiş alev alev yanıyor.
Akıllı insanlar mutluluğun sağlığa benzediğini çok önceden fark etmiştir: mutluyken farketmezsiniz; ama yıllar geçtikçe, geçmişte kalan mutluluğunuza ilişkin anılar, ah, anılar!...