Henüz kitabın 52. sayfasındayım. İnceleme yazmaya başlamak için bitirmeyi bekleyemedim. Çünkü beni çok fena sarstı. Bir eğitimci ve ebeveyn gözüyle okuyorum. Ve daha bu kadarcık sayfada bile "Aman Allah'ım! Ne yapmışım?" ya da "Öğrencimin yaşadığı durum cidden bu mu?" diye hem kendi ebeveynliğimi ve öğretmenliğimi hem de çevremde gördüklerimi yargılamaya başladım bile.
Anlatımının çok sade olması, günlük dil kullanması, hem gerçek öykülerle yaşanmışlık örnekleri vererek anlatması hem de örnekten sonra yapılan kısa açıklamalar konuyu daha doğrusu yaptığımız hataları daha net anlamamızı sağlıyor.
Kitaptan öğrendiklerimi bir liste yapıp başucuma asmayı, her gece okuyup öyle uyumayı planlıyorum. Zira ne yanlışlar yapmışım ne yanlışlara susmuşum bazen oğlumu da öğrencimi de asıl istedikleri daha doğrusu ihtiyaç duydukları duygudan nasıl uzak tutmuşum hem de kendim de tam olarak o duygunun yokluğundan şikayet edinirken .
Kesinlikle her ebeveynin ve özellikle her öğretmenin tarafsız bir gözle, gerçekten okuduğunu anlamak ve yanlışlıkları gidermek, en önemlisi de o tertemiz yürekleriyle bizim ışığımızda yürümeye çalışan o canparelerimizi bilmeden de olsa düşürmemek niyetiyle okuması gereken bir kitap. Hazmedilmesi ve hafzedilmesi gerekli...
İncelememi burada bitirsem bile kitabı kesinlikle sonuna kadar okuyacağım.
·
98 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.