Gül yüzünde göreli zülf-i semen-say gönül
Kara sevdâya yeler bî-ser ü bî-pay gönül
Dimedim mi sana dolanma ana hay gönül
Vay gönül vay bu gönül vay gönül ey vay gönül
Günümüz Türkçesi
Gül gibi yüzünde yasemin saçlarını görür görmez, ey gönül,
Başı sonu olmayan bir kara sevdaya kapılıp savruldun.
Sana “oraya girme, dolanma o ateşin etrafında” demedim mi gönül?
Ah gönül… vah bu gönül, ey gönül, yazık bu gönüle.