Psikolojik bir savaş
Satranç’ı okuduğumda hikâyeden çok, bir zihnin parçalanışını izliyormuşum gibi hissettim. Zweig çok kısa bir metinde insanın yalnızlıkla ne kadar ileri gidebileceğini inanılmaz yoğunlukta anlatıyor.
Dr. B.’nin hücrede, hiçbir uyaran olmadan sadece bir satranç kitabıyla kurduğu o zihinsel dünya hem hayranlık verici hem de ürkütücü. Satranç burada bir oyun değil; aklı koruma çabası, sonra da aklın yavaş yavaş kendi tuzağına düşmesi gibi.
En çarpıcı tarafı şu oldu: Fiziksel bir işkence yok ama okurken psikolojik baskıyı iliklerinde hissediyorsun. Kısacık bir metin ama bittikten sonra etkisi uzun süre kalıyor. Zweig’in insan ruhunu ne kadar iyi gözlemlediğini en net gösteren eserlerinden biri bence.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.