Eskisi kadar güvenemiyorum
Bay Pipo’yu okurken en çok zorlandığım şey, anlatılanların ne kadarına güvenmem gerektiğini kestirememek oldu. Kurgu gibi akan bir anlatım var ama kitap kendini kurgu olarak sunmuyor; iddia olarak sunuyor. Bu da ister istemez okurda mesafe yaratıyor.
Soner Yalçın’ın dili akıcı, merak uyandırmayı iyi biliyor; fakat son yıllarda ortaya çıkan bazı hatalar ve çelişkiler, metne yaklaşımımı daha temkinli hale getirdi.
Özellikle kültürel referanslarda yapılan bariz karışıklıklar —örneğin Maynard James Keenan ile Tool’un solistini aynı kişiler gibi anması gibi— detay gibi görünse de, anlatının güvenilirliğini zedeliyor. Çünkü kitap zaten “gizli gerçekleri açığa çıkarma” iddiasıyla ilerliyor.
Bu yüzden okurken kendimi sürekli “Bu bilgi gerçekten doğru mu?” diye düşünürken buldum. Anlatım sürükleyici olsa da, metnin inandırıcılığı yer yer zayıflıyor. Merak uyandıran ama okuru temkinli okumaya mecbur bırakan bir kitap deneyimi oldu benim için.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.