İnsan, gidemediği yere ait, kaldığı yere yabancı mıdır her zaman?"
Fatih Gezer’in Firuzan romanı, son dönem Türk edebiyatının en nahif ama bir o kadar da sarsıcı eserlerinden biri olmuş.
Bazı kitaplar vardır, bittiğinde kapağını yavaşça kapatır ve bir süre uzaklara dalarsınız. Firuzan benim için tam olarak böyle bir yolculuk oldu. Fatih Gezer, bizi Anadolu’nun o tanıdık ama bir o kadar da gizemli atmosferine, bir ailenin sessiz çığlıklarına davet ediyor.
Hikaye, sadece bir isimden ibaret değil; kaybolan geçmişin, tutunmaya çalışılan geleceğin ve en çok da "ev" denilen o sığınağın peşinde koşmanın özeti. Yazarın dili o kadar duru ve içten ki, okurken karakterlerin nefesini ensenizde hissediyorsunuz.
Eğer aile bağlarını, taşranın puslu havasını ve "insan olma" sancısını anlatan derinlikli bir metin arıyorsanız, Firuzan’a mutlaka kitaplığınızda yer açın. Kalbinizde bir yerlere dokunacağı kesin.
·
95 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.