Yazar:
Fatih Gezer
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 29 dk.
Sayfa Sayısı:
264
Basım Tarihi:
Mart 2025
İlk Yayın Tarihi:
2025
Yayınevi:
Everest Yayınları
ISBN:
9786253693947
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
8/10
2025 36. kitabı
Fatih Gezer’in kitaplarıyla, son romanı Firuzan’ı okuyarak tanıştım. Yazarın Ölüler Kıraathanesi adlı romanı, Vedat Türkali İlk Roman Ödülü’nü almış, okuma listelerimize eklensin.
Romanda kuşakların hikayesi kadınlar üzerinden anlatılıyor. İlk bakışta bireysel gibi görünen acıların, hikayelerin içinden biraz uzaklaşıp bakınca aslında toplumsal bir trajedinin parçası olduğunu fark ediyoruz okurken. Bu iki düzey, bireysel ve toplumsal olan, öyle iç içe geçmiş ki; insan okurken toplum yapısını, kültürü, geleneği ve kendi kişisel sınırlarını daha çok anlamaya çalışıyor.
Ama her durumda en çok zarar gören elbette yine kadınlar oluyor.
Yazarın dili çok samimi ve kendine özgü bir sadeliğe sahip, gösterişsiz. Fakat beni hazır olmadığım derinlikte bir sorgulamaya itti:
"İnsan gideceği yeri bilmeyince, ait olduğu yeri keşfeder."
Bu cümle üzerine çok düşündüm. Vazgeçmek ve gitmek mi? Kalmak ve mücadele etmek mi? Çaresizlik?
Genişletmek mi derinleşmek mi? Hayat bazen bizi bu seçenekler arasında bırakıyor bizi. Teslim olmakla direnmek, boyun eğmekle savaşmak; bazen birbirine ne kadar yakın.
Öncelikle Ölüler Kıraathanesi ve sonra diğer kitaplarıyla Fatih Gezer'i okumaya devam edeceğim.
Bu kitabı önerecek yürek bende yok ama siz yine de okuyun.1000Kitap
Firuzan'ın ve hayatına dokunan büyüklerinin benzer hikayelerini, hatta bir cımbız, bir fistan ve bir halatın dile gelişini okuduğumuz bu kitapta, Anadolu kadını olur da dram olmaz mı, dercesine drama doyuyoruz. Bu tarz bir dram okumaktan hep kaçarım aslında ama bu kitabı istismar içerdiğini bilmeden okumaya başladım. Kitap tek kelimeyle HARİKAYDI, uzun bir süre etkisinden çıkamam muhtemelen.
Yazar, okuduklarımız bizi yeterince derbeder etmezse diye araya karekod ile türküler serpiştirmiş. En sona da "Firuzan"ı ekleyip bizi perperişan etmeyi hedeflemiş. Şaka bir yana "Satır Arası Türküler" konseptini çok sevdim. Benim için okumayı daha keyifli hale getirdi.
İnsanlığın var oluşundan beri tüm dünyada kadınların gördüğü muameleyi, çekilen dertleri, her şeye rağmen kadınlara susmanın öğretildiğini çok acı hikayelerle bu kitapta okuyunca tekrar anlıyoruz. Yazarımız, kitabın sonlarında kadın istismarına yaklaşımın "Adalet"te nasıl olduğuna değinip hepimizin içindeki öfkeyi dile getirmiş. Sorsan hepimiz benzer duygular besliyoruz, aynı şekilde öfkeleniyoruz ama sonunda ne oluyor? Haberlerden duyunca bizimle sinirlenip saydıranlar neden yanı başında yaşanan istismarlara susuyor? Neden soyları sopları kurusun diye dua ettikten sonra bir şey olmamış gibi davranılıyor? Bu zihniyetten vazgeçilmediği sürece Umay'ın, Firuzan'ın, Nigar'ın hikayesini daha çok duyarız. Sonra da ah vah edip halimize yanarız. Peki ya ne için ?
Kalemine Hayran Kaldım
Kitaba başlarken yazarın erkek olduğuna inanmakta zorlandım :) Kadın karakterlerin dili ve iç dünyası oldukça başarılı aktarılmıştı. Akıcı anlatımı sayesinde sayfalar hızla ilerledi ve Fatih Gezer in kalemine gerçekten hayran kaldım. Ancak kitabı bitirdiğimde hissettiğim şey kalemine hayran kalmama rağmen hikayenin yönüne tam olarak ikna olamadığım oldu. Firuzan'ın hikayesi üzerinden ilerleyen anlatı beni çekerken zamanla farklı karakterler ve toplumsal meselelerin peş peşe eklenmesi odağımı dağıttı. Bir noktadan sonra yaşanan acıların doğal akışın parçası olmaktan çok üst üste eklenmiş hissi vermesi duygusal bağ kurmamı da zorlaştırdı. Yine de yazarın dili ve anlatım gücü etkileyiciydi bu kitapla tam anlamıyla bağ kuramasam da başka eserlerini merakla okuyacağım.
Fatih Gezer in kalemine gerçekten hayran kaldım. Ancak kitabı bitirdiğimde hissettiğim şey kalemine hayran kalmama rağmen hikayenin yönüne tam olarak ikna olamadığım oldu. Firuzan'ın hikayesi üzerinden ilerleyen anlatı beni çekerken zamanla farklı karakterler ve toplumsal meselelerin peş peşe eklenmesi odağımı dağıttı. Bir noktadan sonra yaşanan acıların doğal akışın parçası olmaktan çok üst üste eklenmiş hissi vermesi duygusal bağ kurmamı da zorlaştırdı. Yine de yazarın dili ve anlatım gücü etkileyiciydi bu kitapla tam anlamıyla bağ kuramasam da başka eserlerini merakla okuyacağım.Cımbız, Fistan ve UrganDuygu ve Düşünce
Merhabalar, 2024 Bursa kitap fuarında tanışma fırsatım oldu Fatih Gezer 'le. Ödül sahibi 
Ölüler Kıraathanesi ni imzalı olarak kütüphaneme eklemiştim ki iyiki de olmuş. Edebi anlamda tanışmamız o kitapla oldu. Bu sene de son kitabı olan 
Firuzan ile tanıştık ve taze bitti. Aslında ben mi kitabı bitirdim kitap mı beni bitirdi orası meçhul. Sade, akan, okuma olarak yormayan bir eser olmakla birlikte hissettirdikleri için aynı şeyi söyleyemem.
Kardeşini Doğurmak kitabını okuyanlar; bu eserde bikaç asırda aynı kaderi paylaşanları kendi ağızlarından dinlemiş olacak. Fatih Gezer'in bölüm sonlarına ya da aralara serpiştirdiği türküleri dinleyince de kitaba ara verip düşünceye dalmamak elde değil. Hüzünlü ama gerçek... Sağlıcakla kalın.
Fatih Gezer 'le. Ödül sahibi Ölüler Kıraathanesi ni imzalı olarak kütüphaneme eklemiştim ki iyiki de olmuş. Edebi anlamda tanışmamız o kitapla oldu. Bu sene de son kitabı olan Firuzan ile tanıştık ve taze bitti. Aslında ben mi kitabı bitirdim kitap mı beni bitirdi orası meçhul. Sade, akan, okuma olarak yormayan bir eser olmakla birlikte hissettirdikleri için aynı şeyi söyleyemem.
Kardeşini Doğurmak kitabını okuyanlar; bu eserde bikaç asırda aynı kaderi paylaşanları kendi ağızlarından dinlemiş olacak. Fatih Gezer'in bölüm sonlarına ya da aralara serpiştirdiği türküleri dinleyince de kitaba ara verip düşünceye dalmamak elde değil. Hüzünlü ama gerçek... Sağlıcakla kalın.
Firuzan- Fatih Gezer
Toplanın, hem çok iyi bildiğiniz hem de hiiiçç bilmediğiniz kadınlardan selam getirdim sizlere. Firuzan'dan Umay'dan Hacı Anne'den ve Daha nicelerinden... Şuan bu satırları okuyan, Firuzan'ı merak edenlere selam olsun.
4 kuşak boyunca birbirlerine miras kalan yaşanmışlıkları, travmaları, acıları ve güçleri ile 4 farklı dönemde yaşayan, birbirlerinin atası olan bu kadınların dilinden okuyoruz hikayeyi. Lineer bir şekilde gitmiyor hikaye, bir ileri bir geri tarihlere uğruyor. Hangi tarihe giderse gitsin, kadınların yaşadıklarını, toplumsal baskıları ve cinsiyet rolleri içine sıkışmışlıklarını gözler önüne seriyor. Şimdi böyle yazınca saf hüzün, dramatik bir kitap diye düşünmeyin. Aksine en hüzünlü yerde bile mizahı bir yaklaşım ile anlatıyor öyküsünü Fatih Gezer ve o katarsis anını yaşamıyorsunuz. Kadınların yaşanmışlıklarını okurken her birinin diğerlerinde kendinden de bir travma görmesi, yaşantıların ailesel kalıtım ile diğer kuşaklara aktarıldığı görüşünü bize çok güzel gösteriyor. Kadınların sadece yaşadığı kötü durumlar ve ezilmişliğinden ziyade, kendi yaşadığı dönem ve şartlara nazaran her bir kadın kendince bir baş kaldırı, toplumsal normlara karşı geliş gösteriyor. Bu olaylar kitabın feminist alt yapısını da güçlendiyor bence. Sade, masalsı bir dil ile de anlatımını tamamlıyor.
Kendi müzisyen kimliğini de kitap ile bize gösteriyoruz Fatih Gezer. Kitabın ismi de olan Firuzan şarkısı zaten dinlerken ciğerimi dağladı. Sadece kitabın ismine şarkı yapmakla kalmamış, kitap için komple bir albüm kaydetmiş. Bölümlerin sonlarında yer alan QR kodları okuttuğunuzda, o bölüm için kaydedilen şarkıyı dinliyorsunuz ki muazzam bir ses, muazzam bir çalışma. Bu zamana kadar kitapların playlistleri vs yapıldı ama kitaba özel şarkı, kitaba özel albüm?
73’te doğan Firuzan, ruhlar arasında yolculuk ederken büyük büyük ninesi Umay’dan başlayarak dört kuşak boyunca kadınların yaşadıkları bireysel ve toplumsal felaketle anlatıyor. Erkek egemen bir dünyada kadınların yaşamlarını şekillendiren farklı bakış açılarıyla anlatılan bu roman, tarihsel bir panorama sunarken, aynı zamanda güçlü bir eleştirel dille toplumsal hafızayı sorgulamaya itiyor bence.
Romanın Umay’ın hikâyesiyle, yani 1600’lü yıllarda, sisli, karanlık, inançla korkunun iç içe geçtiği bir zamanda başlaması; ruhların fısıldadığı, halatın ve fistanın anlatıcıya dönüştüğü bir atmosferle açılması, doğal olarak bende bir “masal hissi” uyandırdı. Zamanın çizgisel olmayışı, kuşaklararası geçişlerin neredeyse bir sözlü gelenek gibi aktarılması da bu hissi besliyor olabilir.
Ama “Firuzan” gerçekliği ele alış biçimiyle gerek modern, gerekse geleneksel masaldan ayrışıyor. Tam aksine, masalın biçimini kullanarak gerçekliğin en çıplak, en can yakan hâlini anlatmak isteyen bir metin. Masal gibi görünen şey aslında yaşanmışlıklardan derlenen kolektif bir hafıza. Yani, evet, form olarak bazı yerlerde masalsı tınılar var; ama içerik olarak masaldan çok uzak. Araştırdığıma göre bunu da bilinçli bir tercih etmiş: Okurun yumuşak bir sesle girdikleri anlatının ortasında, hayatın sertliğine çarpmasını istedi bence.
Kitabın en dikkat çekici özelliklerinden biri, yazarın bestelemiş olduğu müziklerin dramatik sahnelerin atmosferini desteklemesi olmuş. Kitapta yer alan QR kodları aracılığıyla bu özgün müziklere erişerek romanın çok katmanlı yapısını daha derinlemesine deneyimleme fırsatım oldu.
Araf’ı yalnızca ölümle yaşam arasındaki geçici bir durak olarak görmedim. Benim için Araf, hepimizin içinde taşıdığı bir yer. Ne tam hayatta olduğumuz ne de büsbütün yok sayıldığımız o gri
Yüzyıllara yayılan kadınların hikâyelerini dinliyoruz Firuzan’da.
Kadınların hikâyesi anlatılmadıkça dünya tam anlamıyla dönmeyecek gibi…
Ama ne yazık ki dünya döndükçe, değişmeyen kadın hikâyeleriyle yeniden karşılaşıyoruz.
Yaşıyoruz, görüyoruz, yazıyoruz, okuyoruz…
Fatih Gezer, kuşaklar boyunca susturulmuş kadınlara ses veriyor bu kitapta.
Biz de arafta kalmış genç bir ruhun, kendi köklerinden başlayarak dinlediği kadınlara kulak veriyoruz.
Her biri başka bir zaman diliminden…
Ama yıllar geçse de yaşadıkları değişmiş mi dersiniz?
Keşke diyebilseydik ki: “Büyük büyük anne cefa çekmiş ama torunlar refaha ermiş.”
Oysa acılar, suskunluklar, direnişler, erkek egemenliğinin karşısındaki çaresizlikler hep aynı.
Ve Firuzan’ın gözünden bu tarih bir kez daha yazılıyor.
İmzasını kim atıyor, bir alıntı bırakayım buraya:
` “Deyyus, ‘Erkeklik gururumu küçük düşürdü. Erkekliğime laf etti,’ deyince hâkime, ağır tahrik olduğu hükmüne varmış erkeklerden oluşmuş heyet.
Saçının kesimine, sinek kaydı tıraşına bakıp halini iyiye yormuşlar aşağılık pisliğin!
Deyyusun boynuna taktığı kravattan, gömleğinin kırışıklığını düzleyen ütüden, ceketini ilikleyen düğmeden hesap sormuş mudur?
Eşya bizden hesap soruyor da bizim yok mu hakkımız? Vardır elbet. " `
Umarım bu hesaplar bir gün tek tek sorulur.
Ve umarım bir gün, çile çekmeyen, kelebekler gibi özgürce uçuşan, soldurulmamış, baharda açan çiçekler gibi yaşayan kadınların destanlarını okuruz. Ve öyle yaşarız ki, masallarımız sonunda mutlu olsun.
Kitapta özenle seçilmiş, Fatih Gezer tarafından seslendirilmiş, özel şarkılara bölüm sonlarındaki barkodlardan ulaşabiliyorsunuz.
Ve sadece okumuyor, hissediyorsunuz da bu anlatıyı.
Emek verilmiş, özenle yazılmış bir roman.
Ben severek okudum.
Kuşaklar arası bu kadın hikâyeleri sizin de kalbinize
Bazı kitaplar vardır, ilk cümlesinden itibaren sizi içine çeker ve elinizden bırakmak istemezsiniz. Firuzan tam da böyle bir roman oldu benim için. İçindeki duygular, kırılganlıklar ve insan ruhunun derinliklerine dokunan hikâyesiyle çok etkileyiciydi.
Okurken hem hüzünlendim hem de kendime dair yeni şeyler keşfettim. Dili sade ama etkileyici, karakterler ise hepimizin hayatından tanıdık yüzler gibi.Hem akıcı hem de düşündürücü bir roman oldu benim için.Kahvemin yanında keyifle okudum, sizlere de gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Firuzan’da en sevdiğim detaylardan biri de, bölüm sonlarındaki karekodlar oldu. Fatih Gezer’in seslendirdiği şarkılar, kitaptaki duyguyu çok daha derinden hissetmemi sağladı.
Firuzan
“Siz de ölmüşlerinizin ruhuna arada sırada bir iki dua yollayın ayol.”
dedi Firuzan ablamız
Büyük büyük ninesi Umay’dan başlayıp kendi kızına kadar uzanan bir küçük destan Firuzan
Ama neler yaşanmamış ki…
Dört kuşak, dört kadın, dört ayrı hayat…
Ve yine de değişmeyen tek şey: kadınların acısı.
Sayfaları çevirirken içime işleyen, ne yazsam eksik kalır dediğim anlar yaşadım.
Hani insanın yüreği dolup da “paylaşmayayım” dediği o anlar var ya… işte öyle hissettirdi.
Bir de sayfalardaki karekodlardan yazarın özenle seçtiği şarkılar var —
okurken duyguları daha derinden hissettiriyor
Alıp okursanız, Firuzan ablamıza bir dua da siz yollayın a cancağızlarım
•
• Firuzan Fatih Gezer
Firuzan Fatih Gezer
Dünya üzerindeki tek mirasına bile el gibi kalmışsanız yaşamın kendisini anlamlı bulabilir misiniz ? Yaşamı çekilir kılan buydu; akraba, eş, dost, çoluk çocuk değil ait olmak. Bir yere, bir fikre, bir kimseye, bir gruba…herhangi bir şeye ait olduğunu hissetmek.
Yazar Hakkında
Fatih GezerYazar · 3 kitap
Anne babasının tek çocuğu olan Fatih Gezer küçük yaşlarda müzikle ilgilenmeye başladı. Grup Hertelden ve Ötekiler Müzik Topluluğu adlı gruplarda solist ve gitarist olarak yer aldı. 2012 yılında İstanbul Aydın Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünü birincilikle bitirip, yüksek lisans eğitimine devam etti. 2013 yılında yönetmenliğini yaptığı Kazova Direnişi: İşgal Et, Diren, Üret! adlı uzun metraj belgesel 9. İşçi Filmleri Festivali kapsamında gösterildi. Aynı yıl Çirkin Adamlar adlı sohbet-eğlence içerikli televizyon programında sunuculuk yaptı. 2016 yılında söz ve bestesi kendisine ait olan beş şarkılık Anlarlar mı? adlı albümünü yayımladı. Düşün adlı derginin genel yayın yönetmenliğini sürdürmekte olan Fatih Gezer günlük yayımlanan bir gazetede köşe yazarlığı da yapmaktadır. "Ölüler Kıraathanesi" adlı romanı 2020'nin ocak ayında Alfa Yayınları'ndan çıktı. Edebiyat ve müzik çalışmaları devam eden sanatçı, Dünya Madenciler Günü'nde söz ve müziğini kendisinin yaptığı "Gerisi Hayat" adlı şarkıyı yayımladı. Yazar evli ve iki kız çocuğu babasıdır.
