Fareler ve İnsanlar’ın ne kadar kıymetli bir eser olduğunu biliyorum; edebiyat tarihinde yeri tartışılmaz. Ama okuma deneyimim beklediğim gibi akmadı. Defalarca başlayıp bırakmak zorunda kaldım.
Steinbeck’in kurduğu atmosfer o kadar sıkışık ve kasvetli ki, bir noktadan sonra hikâyeyi takip etmekten çok o bunaltının içinde kalmış gibi hissettim. Anlatılmak isteneni anlıyorum, hatta takdir ediyorum; fakat metnin duygusal yükü benim için yer yer taşınması zor bir hâl aldı.
Bazı kitapların okuru sarsması gerekir, evet; ama bunun bunaltıcılık sınırını aşmaması gerektiğini düşünüyorum. Bu yüzden benim için saygı duyduğum ama okurken zorlandığım bir kitap olarak kaldı.