Adın Yükü, Ateşin Hükmü...Duygu ve Düşünce
Bu kitabı okurken çok yoruldum. Kitapta iki ayrı tema farklı kısımlarla anlatılıyor. Bu yüzden okurken kafa karışıklığına sebep oluyor. Bu yüzden kitabı iki defa okudum. İkinci okumamda daha net anladım.
Kitapta isim, insanın dünyaya tutunma biçimidir. Karakterler, adlarıyla anılır, adlarıyla yüklenir ve çoğu zaman adlarının ağırlığı altında ezilir. İsim, burada bir kimlikten çok bir sorumluluktur. Ateş ise bu sorumluluğun sınandığı yerdir: yakar, arıtır, dönüştürür. Kimileri ateşten kül olarak çıkar, kimileri ise geride bıraktığı küllerle yeniden anlam kazanır. Romanın tarihsel arka planı, bireysel acıların ve iç çatışmaların derinliğini artırır. Güç, itaat, aşk ve sadakat; aynı çizgide ama farklı yönlerde ilerler. İnsan, hem devlete hem aşka hem de kendi vicdanına bağlı kalmaya çalışırken parçalanır. Bekiroğlu, bu parçalanmayı yüksek sesle değil, derin bir sükûnetle anlatır. Çünkü bu romanda asıl gürültü, insanın kendi içindedir.Metnin ritmi, okuru tarihin içine değil; insanın içine çeker. İsimle Ateş Arasında, insanın kendisiyle yaptığı en eski yüzleşmenin romanıdır. Kim olduğumuzu, neye sadık kaldığımızı ve hangi ateşlerden geçerek bugüne geldiğimizi sorgular. Bu eser, tarihten çok insana; olaydan çok anlama yaslanan, derin ve kalıcı bir anlatıdır.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.