arka kapak yazısı size genel olarak her şeyi verdiğinde iki ihtimal var: ya gerçekten özetleyebildiği şeyi dümdüz anlatarak vakit harcayacak ya da öyle bir anlatacak ki olayın hikâye anlatıcılığı, dil ve hisler olduğunu gösterecek.
schwab ile genelde durum ikincisi oluyor.
gallant ters köşeler vadederek, korkunç hayaletler ve kanlı ölümler sunmuyor; ölüm ve yaşam ve yalnızlık temasına gerçekçi ama bir çocuğun hassasiyeti ile yaklaşarak hislere dokunduğu ya da belki de hislerle ördüğü bir dil ile bir hikâye anlatıyor o kadar.
kitap bittiğinde 'ee neydi bu şimdi, hiçbir şey olmadı, bu muydu sonu, nereye bağlandı, gereksizdi yaşananlar, farklı hiçbir şey vermedi' deme ihtimaliniz yüksek olduğundan kitabı kimlere önerebilirim bilmiyorum ama gün sonunda ona göre olan kişilerin dikkatini çekip ulaşacaktır diye düşünerek benim için ferahlatıcı bir okuma olduğunu söyleyerek bitiriyorum.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.