Herkese Merhaba
Bugün sizlere 
Nebiye Sevük kaleminden 
Yazgı kitabının yorumu ile geldim
Şubat ayının sıradaki kitabı 2025 yılı basımlı 222 sayfalık bir kitap
"Kızlar, analarının kaderini yaşarmış..." derler. Peki, bu bir kural mı yoksa kırılabilir bir zincir mi?
•Kapağını kapattıktan sonra bile uzun süre tavanı izleten, kalbi yoran ama bir o kadar da umut serpiştiren bir kitap var: Yazgı.
•Kitabın en başında "Bu eser, gerçek yaşamdan esinlenilerek kurgulanmıştır" notunu görünce zaten olay benim için başka bir boyuta geçti.
•Her şey 1972 yılında Kastamonu'nun bir köyünde başlıyor. Karakterimiz Selim, köy hayatından bıkmış, "İstanbul’un taşı toprağı altın" diyerek ailesini alıp Beyoğlu’nun o meşhur ama rutubetli Kulaksız sokaklarına sürükleyen bir adam. Ama maalesef İstanbul herkese altın sunmuyor; Selim işsizlik ve alkol batağına saplandıkça, evin yükü gencecik Hatice’nin omuzlarına biniyor.
Üç Kadın, Üç Kuşak, Tek Yazgı
Hatice: Henüz 16’sında evlendirilmiş, kocasının baskısı ve geçim derdi arasında sessizliğine sığınmış ama asıl gücü o sessizliğinde saklı olan bir anne.
Reyhan: Annesinin o ağır çilesini izleyerek büyüyen, "yarım kalan gençliğiyle" insanın içini sızlatan kızı. Annesinin terazisinde en ağır yük onun çocukluğu olmuş.
Melis: Ve bu keder zincirini kırmasını umduğumuz, ailenin parlayan geleceği.
•Nebiye hocamın kalemiyle ilk tanışmam oldu ve itiraf etmeliyim ki yalın ve gündelik ama bir o kadar da sarsıc üslubu beni hemen içine çekti.
•Hayatın tüm ağırlığını "Büyük laflarla değil, tek kelimeyle ilerliyor; Nasip..."sözüyle hissettiriyor.
•Dram severlerin, aile bağlarını ve kader mi, irade mi ikilemini sevenlerin kesinlikle şans vermesi gereken bir roman.
Sizce gerçekten kızlar annelerinin kaderini mi yaşar?
Yazarımızın kalemine sağlık
Kitap ile ilgili düşüncelerinizi yorum bırakabilirsiniz
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
Nebiye Sevük kaleminden Yazgı kitabının yorumu ile geldim
Şubat ayının sıradaki kitabı 2025 yılı basımlı 222 sayfalık bir kitap
"Kızlar, analarının kaderini yaşarmış..." derler. Peki, bu bir kural mı yoksa kırılabilir bir zincir mi?
•Kapağını kapattıktan sonra bile uzun süre tavanı izleten, kalbi yoran ama bir o kadar da umut serpiştiren bir kitap var: Yazgı.
•Kitabın en başında "Bu eser, gerçek yaşamdan esinlenilerek kurgulanmıştır" notunu görünce zaten olay benim için başka bir boyuta geçti.
•Her şey 1972 yılında Kastamonu'nun bir köyünde başlıyor. Karakterimiz Selim, köy hayatından bıkmış, "İstanbul’un taşı toprağı altın" diyerek ailesini alıp Beyoğlu’nun o meşhur ama rutubetli Kulaksız sokaklarına sürükleyen bir adam. Ama maalesef İstanbul herkese altın sunmuyor; Selim işsizlik ve alkol batağına saplandıkça, evin yükü gencecik Hatice’nin omuzlarına biniyor.
Üç Kadın, Üç Kuşak, Tek Yazgı
Hatice: Henüz 16’sında evlendirilmiş, kocasının baskısı ve geçim derdi arasında sessizliğine sığınmış ama asıl gücü o sessizliğinde saklı olan bir anne.
Reyhan: Annesinin o ağır çilesini izleyerek büyüyen, "yarım kalan gençliğiyle" insanın içini sızlatan kızı. Annesinin terazisinde en ağır yük onun çocukluğu olmuş.
Melis: Ve bu keder zincirini kırmasını umduğumuz, ailenin parlayan geleceği.
•Nebiye hocamın kalemiyle ilk tanışmam oldu ve itiraf etmeliyim ki yalın ve gündelik ama bir o kadar da sarsıc üslubu beni hemen içine çekti.
•Hayatın tüm ağırlığını "Büyük laflarla değil, tek kelimeyle ilerliyor; Nasip..."sözüyle hissettiriyor.
•Dram severlerin, aile bağlarını ve kader mi, irade mi ikilemini sevenlerin kesinlikle şans vermesi gereken bir roman.
Sizce gerçekten kızlar annelerinin kaderini mi yaşar?
Yazarımızın kalemine sağlık
Kitap ile ilgili düşüncelerinizi yorum bırakabilirsiniz
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.