bu kitap bence aşk hikayesinden çok bi insanın iç dünyasının ne kadar derin olabileceğini anlatıyor yani dışarıdan çok ezik ve sessiz görünen raif efendi aslında içinde fırtınalar kopan biriymiş bunu görüyorsun. Sabahattin Ali burda aslında topluma çok güzel bir ders veriyor; kimseyi dış görünüşüne ya da o sessizliğine bakıp yargılamayın diyor.
Maria Puder karakteri de öyle alışılmış kadın karakterler gibi değil, çok daha ayakları yere basan ve dürüst biri. Aralarındaki o bağ aslında birbirlerini gerçekten anlamalarıyla alakalı bi şey. Kitap bana göre şunu hissettiriyor: hayatta birini gerçekten bulduğunu sanıyorsun ama bazen o fırsatı kaçırınca geri kalan her şey sadece bi boşluktan ibaret kalıyor.