“Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.”
Bazı kitaplar okunmaz.
Yaşanır.
Georgi Gospodinov’un Bahçıvan ve Ölüm’ü tam olarak böyle bir kitap.
Ölümü anlatıyor ama korkutmuyor;
daha çok durduruyor, yavaşlatıyor, susturuyor.
Bir babayla kurulan ilişki üzerinden
veda etmeyi, geride kalmayı,
söylenememiş cümleleri anlatıyor.
Büyük olaylarla değil, küçük anlarla.
Bir bahçe, bir sessizlik, yarım kalan bir konuşma…
Okurken bazı satırlarda durdum.
Bazı cümleler fazla tanıdıktı.
Belki de bu yüzden,
sayfalarımda epey iz kaldı.
Bahçıvan ve Ölüm bana şunu hatırlattı:
Sevdiklerimiz gittikten sonra
onlar eşyalarda, alışkanlıklarda, kelimelerde yaşamaya devam ediyor.
Ama şunu söyleyebilirim…
Bu kitabı okuyan herkes,
kendi kayıplarını da biraz hatırlıyor.
“Ölüm sensiz olgunlaşan bir kiraz ağacıdır.”
Georgi Gospodinov 
Bahçıvan ve Ölüm
Georgi Gospodinov Bahçıvan ve Ölüm
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.