Hyunam-Dong Kitabevi, yüksek sesle konuşmayan ama insanın içine doğru yürüyen bir kitap.
Büyük kırılmalarla değil, küçük duruşlarla anlatıyor hayatı. Yorulduğumuzda, kendimizden uzaklaştığımızda, “artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak” dediğimiz anlarda bile insanın tutunabileceği şeyler olduğunu hatırlatıyor.
Bu kitapta bir kitabevi yalnızca kitapların satıldığı bir yer değil;
yarım kalmış hayatların, suskunlukların, yeniden başlamaya cesaret edemeyenlerin sığınağı gibi.
Karakterlerin her biri çok tanıdık… Çünkü biraz bizleriz. Kaçmak isteyen, durmak isteyen, iyileşmek için acele etmeyen insanlar.
Okurken şunu hissettim:
Hayat illa hızlanarak düzelmiyor.
Bazen yavaşlayarak, bazen bir rafın önünde durup bir cümlede nefes alarak toparlanıyor insan.
Abartılı mutluluklar yok bu kitapta.
Ama sahici bir huzur var.
Ve belki de en çok buna ihtiyacımız var.