⸻
“Seni dünyanın başına geçirseydim ve sen de insanların dikkat becerisini mahvetmek isteseydin ne yapardın?”
Her şey Joel’e bu sorunun yöneltilmesiyle başladı.
Ve onun cevabı şuydu:
“Bizim toplumun şu an yaptığını yapardım…”
Bu bir salgındı.
Ve toplumumuz bu salgınla karşı karşıya kaldı.
Dikkat becerimizin gitgide azalmasının sebebi
benim, senin ya da çocuğumuzun kişisel hatası değildi.
Bu, çok güçlü kuvvetler tarafından yapılan sistematik bir şeydi.
Peki, çalınan dikkatimizi geri almamız mümkün mü?
İnsanların uzun süre tek bir şeye odaklanmasını ne mümkün kılar?
Evet, çalınan dikkatimizi geri almak mümkün.
Ama bu, kendimizi daha çok zorlayarak değil;
dikkatin doğduğu koşulları yeniden inşa ederek mümkün.
Önce kesintisizlik gerekir.
Derin dikkat, bölünmeyen zaman ister.
Sonra anlam gerekir;
dikkat, anlamla bağ kurar.
Bir diğer şart duygusal güvenliktir.
Sürekli tetikte olan, kaygılı, suçlu hisseden bir zihin
hayatta kalmaya çalışır; derinleşemez.
Travma, stres ve baskı altındaki beyin için
odaklanamamak bir kusur değil,
koruyucu bir tepkidir.
Ve yavaşlık…
Okumak, düşünmek, anlamak…
Bunların hiçbiri aceleyle olmaz.
Son olarak bağ.
İnsan, bağ kurduğu şeye dikkat verir.
İnsanlardan, doğadan, yaptığı işten, kendinden kopan biri
dikkatini de kaybeder.
Bu yüzden bu bir salgındı.
Bu, dikkati kâr kalemine dönüştüren
çok güçlü sistemlerin sonucuydu.
Ama umut daima var.
Çünkü çalınan her şey,
fark edildiği anda geri alınabilir.
Ve belki de asıl soru şu olmalı;
Biz, dikkatimizi geri aldığımızda
hayatımızdan neleri de geri almış olacağız?
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.