İki annenin bir öksüz kızı.
Çok güzel bir kitap okudum.
Kurgu kitaplarda çoktandır bu kadar net biçimde çok beğendim diyemiyordum. Nihayet bana çok güzel bir kitap okudum dedirtecek kitap karşıma çıktı.
Arminuta, ailesi bildiği kişiler tarafından henüz bebekken onu vermiş olan ailesinin yanına geri gönderilir. Bir açıklama ya da sebep yoktur. Ailen seni geri istiyor denir, ama Arminuta anlamaz çünkü geri döndüğü ailesinin onu istemeleri için bir sebepleri varmış gibi görünmez.
Öz ailesi yoksul ve kalabalıktır. Şehirde tek çocuk olarak el bebek gül bebek büyütülen Arminuta kendini taşrada, eğitimsiz ve sefalet içinde yaşayan bir ailenin arasında bulur. Arminuta'nın cevabını bulamadığı sorular içerisinde yeni yaşamına adapte olmaya çalışmasını, eski hayatına özlem duyarken bir yandan da geri döneceğine dair umudunu korumaya çalışmasını okuruz.
Arminuta nereye ait olduğunu bilemez, anne sevgisizliğini anlayamaz. Kimlik karmaşası içinde bocalamaya başlar. Yeni yaşamındaki en büyük dayanağı ise küçük kız kardeşi Adriana olur. Adriana ile birbirlerine zıt iki karakter olsalar da aynı zamanda birbirlerinin en büyük destekçisi olurlar. Adriana çok sevdiğim bir karakter oldu.
Biz olayları Arminuta'nın ağzından okuyoruz. Yazar hikayeyi yalın ama akıcı bir dille anlatmış. Bu da Armimuta'nın karakterine o kadar uymuş ki hiçbir olay dramatize edilmiyor olsa da içimde kocaman bir yük oluşturdu. Belki ağlamadım ama ağlamış gibi hissettim. Duygular dramatize edilmeden anlatılmış olsa da yazarın hisleri okuyuculara geçirmede çok başarılı olduğunu düşünüyorum. Ayrıca hikaye o kadar akıcı bir şekilde aktarılmış ki kitabı bırakıp ara verme ihtiyacı hissetmedim.
Kitap hakkında daha ayrıntılı bir inceleme de yapardım ama spoiler vermek istemedim.
2026'nın açılışını böyle bir kitapla yaptığım için mutluyum. İncelemem birilerinin karşısına çıkarsa da kitabı öneriyorum. Hatta eşim ve anneme okumalısınız diye dikte etmeye başladım bile.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.