Tamamen duygusal bir şekilde dokuz puanımı yapıştırıyorum, okuması çok güzeldi çok keyifliydi ama biraz potansiyeli harcanmış bir kitap olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim. Bütün kitap boyunca diyetten, kontrol açlığı ile kendini gerçekten aç bırakmasından, yemek istediği hiçbir şeyi yememesinden bahsedip de Shane'in yeme bozukluğu olduğunu reddedemezsin öncelikle. Bu çok geride kalmış ve yeterince üstüne düşülmemiş bir konuydu kitapta ve beni üzdü çünkü Shane'in de kendi sorunları var, sığ bir karakter değil ama yazar maalesef bunu yeterince iyi aktaramıyor ve en sevdiğim karakteri harcıyor gibi hissediyorum. Otiziminin da kitaplarda dile getirelen bir şey olmaması sonradan sözlü söylenmesi Shane'in karakterine yeterince özen gösterilmediğinin kanıtı bence. Ilya'nın depresyonu, yalnızlığı zaten kitap boyu beni mahvetti ama işte keşke iki karaktere de aynı titizlikle yaklaşılsaydı yazılırken. O zaman çok daha etkileyici bir hikaye anlatımı olurdu.
Bu eleştirilerime rağmen kitabı çok sevdim, hemen bitmesin diye okurken kendimi dizginlemeye çalıştım resmen. En yakın arkadaşlarım Shane ve Ilya'ya 2025 sonu ve 2026 başını güzelleştirdikleri için teşekkür ediyorum. Beynimi bir süreliğine de olsa kapatma konusunda bana çok yardımcı oldular gerçekten. Onları seviyorum.
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.