Kitap teknik olarak çok düzgün bir kitap.
İthaki’nin baskısı özenli, kapak tasarımı renkler oldukça iyi, çeviri akıcı ve kitap kendini okutuyor. Hatta çoğu hikâyede ne okuduğumu tam olarak anlamasam bile sayfalar kendiliğinden ilerledi.
ANCAAKKKK;
Bu kitapla aramızda bir kafa uyuşmazlığı yaşandı. Kitap büyülü gerçekçilik etiketiyle sunuluyor ama ben okurken ortada ne tam anlamıyla bir büyü ne de tutunabileceğim bir gerçeklik bulabildim.
Kitap bitti.
Büyü gelmedi.
Gerçeklik de gelmedi.
Muhtemelen yoldadır.
Kitaptaki on hikâyeden yalnızca ikisini sevdim ya da anladım desem daha mı doğru olur ki Lanetli Tavşan ve Rüzgârın ve Kumların Hükümdarı. İlki lanetli oyuncaklar yapan bir ailenin hikayesi, ikincisi ise Doğu masalı tadında, ne anlatmak istediğini bilen nadir hikâyelerden.
Geri kalanlar…
Nasıl desem…
Bazıları sadece oldu.
Bazıları oldu ve bitti.
Bazıları oldu ama neden olduğunu kimseye söylemedi. Sır galibaa
Özellikle Bedenleşme adlı hikâyede yazarın bana bir mesaj verdiğini hissediyorum. Mesajın nerede olduğunu bilmiyorum ama muhtemelen ben kahve almaya gittiğimde verilmiş.
Neyse yeterli, ağzımızın tadı kaçmasın Ali Rıza bey. Siz kitabı okumak isterseniz sevgili arkadaşlarım anlayabilirseniz bana da anlatıverin lütfeenn
Ayrıca ve son olarak şunu belirtmek isterim; Bu kitap Black Mirror havasında. Black Mirror’ın tüm bölümlerini seven izleyiciler bu kitabı büyük ihtimalle sevecektir. TÜM BÖLÜMLERİ -buradaki önemli nokta - farkındasınız diye düşünmekteyim.
Benim gibi dizinin bazı bölümlerine hayran kalıp, çoğunu sevmeyenler içinse bu kitap zaman zaman anlaşılmaz, zaman zaman da istemeden komik gelebilir. Komik olduğu için değil. Anlamadığım için.
Sonuç olarak:
Bu kitap kötü değil.
Ama benimle aynı frekansta da değil.
Ben kitabı bitirdim, kitap da beni fark etmedi.
Bazen olur böyle şeyler.
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.