Dan Brown’ın eski bir okuru iseniz, “Melekler ve Şeytanlar” ya da “Da Vinci Şifresi” gibi bir kitap arıyorsanız, bu kitap öyle bir kitap değil. Beklentilerimiz maalesef okuma performansımızı etkiliyor :)) Baştan belirtmek istedim.
Kitabın konusu ile ilgili çok fazla inceleme var. Ben kitabın yapısından bahsetmek istiyorum. Bana göre, olumlu gözden bakarsanız katmanlı bir kitap. Üstte Amerikan macera filmleri gibi basit dilli, geniş hacimli bir metin var. Altta ise bilim ahlakını sorgulayan, “ bilim insanlık için midir, güç için mi?”sorusu ile sizi karşılayan epistemolojik bir yapıt var. İnsanların, diğer insanlara hakim olabilmesi için bilim bir araç mıdır? sorusu tekniğe-bilime bakış açınızı bulandırıyor.
Kollektif bilinç ile ilgili kısmı yüzeysel bulurken kitabın sonundaki sosyal medya ve evrensel bilinç ilişkisi ise sosyal medyaya bakış açımı değiştirdi. Son yıllarda hepimizin hissettiği (konuştuklarımızın nette gezinirken reklam olarak karşımıza çıkması,vb.) paranoya hissi kurgu ile pekişti. Yazarın disosyatif ( çoklu) kişilik bozukluğunu, epilepsi hastalarını ele alması yine dikkat çekiciydi.
Biraz Prag reklamı yapılmış gibi hissettim. Araştırınca Prag’a turist ziyaretlerinin arttığını, kitapta geçen yerlerde özçekim fotolarının paylaşıldığını öğrendim.
Açıkçası kitabı okurken Tom Hanks hayalimdeki filmde oynadı. Gerilim kitabından ziyade film senaryosu gibi, hareketlerin, aksiyonun çok iyi betinlendiği ama bilimsel deney ve gelişme kısmının gölgede kaldığı bir eserle karşılaştım.
Kitap hacminin büyük olması yanımda taşımayı ve okumayı zorlaştırdı. Tüm bunlara rağmen kitabı bitirdiğimde, üzerinde çokça da düşündürdü, rahatsız etti. Kısacası yazarın Türkçe kitaplarının hepsini okumuş sıkı bir hayranı olarak belki de beklentilerimin etkisi ile azıcık kafam karıştı. Yedi yıllık bir aradan sonra Dan Brown okumak güzeldi.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.