Kitabın sonunda "Bence biz kör olmadık,biz zaten kördük."diyor. Beni ne denli etkilediğini şuan bir iki cümleyle buraya yazamam. Okuyup kendiniz o kitabın içindeki heyecanı yaşamalısınız. İddia ediyorum okurken o kadar heycanlanacaksınız ki kitabi bitirmeden asla bırakmak istemeyeceksiniz.Kitabi okurken kaç kere öldüm bilmiyorum. Kitabın içindeki biriydim ben de. Ruhuma işledi çünkü.Bir bakıma şükretmemiz gereken çok şeyin olduğunu öğretiyor bize. Yemegin,suyun, aldığımız nefesin en çok da gördüğümüz gözün. Kitap açık açık bunların değerini bil diyor aslında. Elimizdekinin her zaman değerini bilmek ve gören körlerden olmamak dileğiyle...