General Henrik ve can dostu Konrad ve kırkbir yıl süren ayrılığın sonunda gerçekleşen bir yüzleşme.....
Mumlar sonuna kadar yandığında sabah olmuş ve iki taraf için de söz bitmisti. İnsana dair, her ne varsa iki kisi,dost,arkadaş arasında yaşanabilecek duygular,olgular,deneyimler adına; bilmeyerek, içinden geçtiğimiz zamanın ,dışından geçerken bilmeye, anlamaya öğrenmeye çalışarak katlanarak,sabrederek, yalnız tekrar yaşayarak geçiyoruz, temize çekiyoruz yaşamımızı.....anıların görevi yaşamın çok boyutlu ve çok katmanlı olduğunu bildirmek diye düşündüm ve incitmeden, hakaret etmeden ve kendine acımadan ve acıtmadan yüzleşebilmek ulaşabileceğimiz en güzel nokta.
Bazen yürüyerek ve bazen de ormanın içinde bir kulübede senelerce tek başına kalarak ve de en derin yarayı açanın iki saat ötede olduğunu bilerek yolda olmak,yol almak....
Dostluk,aşk,ihanet,özlem,saflık ve dürüstlük,ihanet ve kaçış,katlanma ve dayanma, yaşam ve ölüm ve daha pek çok duygu üzerine düşünerek ve elimden bırakmadan okuduğum bir roman oldu. Roman bittiğinde ciltlerle ansiklopedi okumus gibi hissettim. İşin Aslı Judit ve Sonrası romanı nıda okumuş o zamansoracağımız tüm soruları en doğru şekliyle sorarak,alabileceğimiz hakiki cevapları alarak,söyleyecek ve işitecek sözümüz kalmayacak şekilde yaşayarak kendi karanlığımızın çevremize ışık olması niyetiyle hayatı ve kitapları iyi okumalar.
·
109 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
