Roma Hikayeleri ~Jhumpa Lahiri
Merhaba sevgili kitapseverler,
Bir yazar kendi dilini terk edip başka bir dilde yeniden doğabilir mi? Jhumpa Lahiri, Roma Hikayelerinde tam da bunu yapmış.
Yazarı, Olduğum Yer kitabı ile tanımış o minimalist, içe dönük ve mekansız kadını çok sevmiştim. Sonra Saçında Gün Işığı kitabının o geniş ve epik anlatımıyla bendeki yerini sağlamlaştırdı. Şimdi ise elimde, bu dönüşümün en olgun meyvesi var, Roma Hikayeleri.
Biliyorsunuz Lahiri, Pulitzer ödüllü İngilizcesini bir kenara bırakıp radikal bir kararla İtalyanca yazmaya başladı. Bu kitap (orijinal adıyla Racconti romani), onun anadilinin konforundan kaçıp, Roma’nın o yokuşlu ve pürüzlü diline sığınışının eseri.
Bu öykülerde Roman Holiday filminin o ışıltılı, romantik Roma’sı yok.
Onun yerine yokuşları tırmanırken nefesi kesilen göçmenlerin,
şehrin yerlisi olduğu halde kendini yabancı hissedenlerin,
Dante’nin Araf’ında (Purgatorio) bekler gibi bürokrasinin, sıcak hava dalgalarının ve çöp yığınlarının arasında bekleyenlerin Roma’sı var.
Lahiri, Roma’yı bir kartpostal olarak değil; yaşayan, yoran, bazen dışlayan ama asla vazgeçilemeyen hırçın bir karakter olarak anlatıyor. Karakterler merdivenlerde karşılaşıyor, birbirine teğet geçiyor ve herkes o şehrin içinde kendi yabancılığını taşıyor.
Eğer Olduğum Yer kitabındaki o melankolik yalnızlığı sevdiyseniz, bu öykülerde o yalnızlığın şehre karışmış halini bulacaksınız.
Roma’yı sevmek kolaydır, ama onu anlamak ve onun tarafından kabul edilmek..İşte bütün mesele bu.
Bu ayın okuduğum en iyi ikinci öykü kitabıydı, tavsiyedir.
Herkese keyifli okumalar dilerim, sevgiyle
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.