Ekrana ve teknolojiye olan bağlılığımın beni rahatsız etmeye başladığı ve bunun üzerine uzun uzun düşündüğüm bir dönemdeyim. Özellikle insan zihninin ve beyninin bu doğrultuda evrimleşmediğini düşünüp bunun benim için bir problem olduğunu anlamamla birlikte bu konunun üzerine eğilmeye başladım. YouTube, Twitter, podcast ve PlayStation’ı aktif olarak kullanan biriyim. Neredeyse zihnimi hiç boş bırakmadığımı, hatta boşluğun beni rahatsız ettiğini fark ettiğimde buna böyle devam etmemem gerektiğini düşündüm. Bunun altında, tüketim kültürünün insana empoze ettiği sürekli bir şeyler tüketmek ve boş kalmamak fikrinin de yattığını düşünüyorum. Çarpı 2 hızında izlediğim ve dinlediğim şeyler zihnimde sadece karmaşa ve kaos yaratıyordu. Hız çağında buna layık davrandığım için kendimle gurur duyuyordum. Bir sabah rüyamda kendimi Twitter algoritmasını kaydırıp haberlere şaşırırken bulunca buna bir sınır koymam gerektiğini düşündüm. Telefonu günlük olarak bırakmaya başladığım dönemlerde, günümü her anlamda daha verimli geçirdiğimi; kendi zihnimi serbest bıraktığımda, onu gerçekten bir şeylerle sürekli meşgul etmediğimde kendi özüme ve iç dünyama daha çok eğildiğimi ve ruhen de kendimi çok daha huzurlu hissettiğimi anladım. İkili ilişkilerimde de eksiklik ve noksanlıkları yakalamamı kolaylaştırıyordu.
Tam bu dönemde Çalınan Dikkat kitabını okudum ve bu türe ilgim arttı. Dopamin Toplumu da insan zihninin bu yönde evrimleşmediğini, bağımlılıkların yalnızca uyuşturucu, sigara ve alkolden ibaret olmadığını; günümüz dünyasının çeşitliliğinin birçok farklı bağımlılık türü oluşturabileceğini anlatıyor. Bir şeye oluşturulan bağımlılığın psikolojik altyapısını anlamak ve günümüz toplumunda bağımlı olduğumuz şeylere karşı bir savunma mekanizması oluşturabilmek için eseri oldukça değerli buluyorum. Yazar, kendi hastalarıyla örneklendirerek dopamini ve dopaminin çalışma sistemini bilimsel bir yaklaşımla detaylı şekilde anlatıyor. Özellikle beynin ödül-ceza sistemini ve geçmişe göre gelişen, renklenen hayatımızın aslında o kadar da renkli ve güzel olmadığını anlamak ve buna göre hareket etmek için okunması gerektiğini düşünüyorum. Türe ilgi duyan ve bir sorunla karşı karşıya olduğunu kabul edenlere tavsiye ederim. Hâlâ kullandığımı utanarak söyleyeceğim Twitter’da, ilk defa bir kuşağın kendinden önceki kuşaktan IQ olarak daha geri olduğu ve bunun nedeninin düşünmek yerine teknoloji vasıtasıyla tüketme odaklı bir anlayışın yerleşmesi olduğu söyleniyordu. Yol yakınken önlem alabilenlerden olmanız dileğiyle.
··
608 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.