Martin Eden: Emekle Yükselip Yalnızlaşan Bir Ruh
**Martin Eden, benim için bir başarı hikâyesinden çok, insanın kendini var ederken nasıl tükenebildiğini anlatan hüzünlü bir romandı. Martin’in intiharı beni üzdü; çünkü onun hayatı baştan sona çaba, sabır ve mücadeleyle örülmüştü. Geceler boyu çalışması, küçümsenmeye rağmen vazgeçmemesi ve kendini sürekli geliştirmesi hayranlık uyandırıcıydı.
Ruth’u kabul etmemesine ise sevindim. Ruth, Martin’i olduğu hâliyle değil, toplumun onayladığı biri olduktan sonra sevmeye hazırdı. Martin’in onu reddetmesi, geç de olsa kendi değerini fark ettiğini gösteriyordu.
Ama romanın asıl acı gerçeği şuydu: Martin hedeflerine ulaştığında, artık yaşayacak bir anlam bulamıyordu. Toplumun ikiyüzlülüğüyle yüzleşmesi ve emeğinin ancak “ün” kazandıktan sonra değer görmesi onu içten içe tüketti. Bu yüzden intiharı bana sadece kişisel bir yenilgi değil, başarıya tapınan bir dünyanın insana neler kaybettirdiğinin sessiz bir özeti gibi geldi. İnsan yükselirken ruhunu kaybetmemeli.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.