Bu kitap benim için görme duyusunun kaybından çok cehaletin ve ahlaki çözülmenin anlatısıdır. Saramago, modern dünyanın ilerleme ve aydınlanma iddialarının insanı daha bilinçli kılmadığını, aksine bencilleştirdiğini ve vicdandan uzaklaştırdığını gösteriyor. Romanın başındaki trafik sahnesiyle birlikte statü sahibi bireylerin düzen bozulduğunda empatiyi nasıl kaybettiği çok açık.
Karantina sürecinde körlüğün yayılmasıyla birlikte ahlaki sınırların da hızla ortadan kalktığı görülüyor. Gücün silah yoluyla ele geçirilmesi, cehaletin şiddetle birleştiğinde ne kadar yıkıcı olabileceğini simgeliyor. Doktorun karısı üzerinden ise doğruyu bilmek ile doğruyu yapmak arasındaki felsefi çatışma işleniyor. eylemsizliğin de ağır bedelleri olduğu vurgulanıyor.
Roman, kutsal ve ahlaki değerlerden kopmuş bir insanın kolaylıkla hayvanileşebileceğini gösteriyor. Bu yönüyle düşündürücü ve güçlü olsa da şiddet ve cinselliğin yoğun kullanımı eserin etkisini benim için zayıflattı. Genel olarak Körlük, insanlığın teknolojik ilerlemesine karşın ahlaki gerilemesini sert bir dille eleştiren, ancak rahatsız edici yönleri olan bir romandı.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.