Kitabı tam şu an bitirdim ve içimde ‘nasıl ya?’ sorularıyla baş başayım. Kitap hakkında bolca spoiler almıştım ama yine de böyle bir son kesinlikle beklemiyordum. Ters köşe gibi değil ama ters köşe bayağı; yani uff… gerçekten bilmiyorum, okurken aklımı kaybettim. Hayır, akıcı olması ve neredeyse bir günde bitirilecek oluşu değil; Yusuf’un yaşadıkları… Yusuf Faik’in kurtuluşunu beklemek bitirdi beni. Beni Alaaddin bitirdi, beni Tanpınar bitirdi. Kitap bitmedi, kitap beni bitirdi. Kitabı okurken kendimden çokça şey gördüm; çünkü insan psikolojisine çok güzel değinen bir kitap. Kendinizden hiçbir şey bulmasanız bile Yusuf’u bulursunuz ki bu bence çok iyi bir şey. Herkesin bir Yusuf’u olmalı. Yer yer duygulanıp yer yer sinir olduğum Yusuf’un, sonunda da başında da aynı olması kırdı beni ama eminim, elbet kurtulacak. Ben sana inanıyorum Yusuf, sen de kendine inan.