(Spoiler içerir)
Selamlarr benim için anlamı çok büyük olan bir kitapla karşınızdayım. Yorumunu asla hak ettiği gibi yapamayacağımın farkındayım bu beni üzse de burada bir incelemeyi hak ettiği için şu yazıyı yazıyorum.
İlk olarak bu kitabı okuduğumda ilk üç kitabın ne kadar masalsı(?) olduğunu anladım çünkü aklınıza gelen tümm kötü şeyler tümm kötü hisler bu kitapta var. Yaşananların korkunçluğu ve yazarın hepsinin bize hissettirmesi o kadar kötüydü ki. Çokça ağladım şu kitap için ne kadar gözyaşı ne kadar mendil harcadığımı bi ben bi allah bide şevval biliyor çok zordu. Ama işte en çok sevdiğim kısmı da bu, beni aşırı etkileyebilmesi. Aslında kitapta yaşanacak olayların hepsini ilk iki kitaptan dolayı biliyosunuz ama olayların joey tarafından yaşanması… bakın işte bu ciddili tramva hem de hepsi. Shannonın anlatımında kartopu olan bişey joey de çığa dönüşüyordu.
Joey seni çok çok seviyorum başka bir karakteri bu kadar sevebilir miyim bilmiyorum seni burda öv öv bitiremem keşke senin harika iş çıkardığını her zaman mükemmel bir oğul mükemmel bir baba mükemmel bir abi olduğunu söyleyebilseydim. Marienin senin üzerinde bu kadar etkin olmasına dayanamıyorum ağlayasım geliyor böyle bir hayat yaşadığın için çok üzgünüm. Tabii yaşattıkların için bir şey diyemem. Bağımlılık mevzusunda bi ara bunaldım aiofe ciddili iyi dayandı. Sadece kendini düşünerek fazlasıyla bencillik yaptın. Kendinde değilken yaşananlar ve çevresine yaşattıklarını okumak oldukça zordu hem aşırı sinir oldum hem de çok üzüldüm. Büyükanne ve Büyükbabasıyla olan ilişkisine de değinmek istiyorum. Ne zaman ismlerini görsem içim cız ediyor çünkü joey onları çok seviyor tıpkı onların da joeyi sevdiği gibi hem de koşulsuz ilk defa. (aiofeyi saymıyorum) kardeşleri de tabiki çok seviyorlar ama joey genel onların ebeveyni oldukları için onsuz naparız düşüncesiyle yaklaşıyorlar ama büyükanne ve büyükbabası joeyi joey olduğu için seviyolar. Kendisinin ilk defa sevildiğini hissettirdikleri için bende yerleri çok ayrı.
Sadece bu kitabın değil serinin yıldızı Aiofeye gelelim. Hayatımda okuduğum en güçlü karakter… Harika biri her şeye rağmen (partneri dahil) aşkı için mücadele eden her şeyi göze alan azimli hırslı güçlü biri. Asla onun kadar joeye dayanıcağımı sanmıyorum (üzgünüm joe) en basitinden 9 ay hamileliğini yalnız geçirdi (joe olduğunda da kafası yerinde değildi) üstüne üstlük çalışmak zorunda kaldı bir de her şeye rağmen ailesine joeyu savunmak zorunda kaldı hep kendini suçlu hissetti marienin yerinde miyim acaba diye düşünüp durdu sevdiğimi çocuğumdan fazla mı önemsiyorum hissyle yaşamak zorunda kaldı. Okurken hayran kaldım o kadar zorluğu tek başına aşmasına, onca şeye rağmen joeye olan sevgisinin bitmemesine, onu o çukurdan çıkarmak için binbir türlü yola başvurmasına gibsieden para almak zorunda kalmasına hamileyken barda saatlerce çalışmasına… Ciddili kraliçedir bizim için söylenecek başka söz yok hayranım.
Marie ve Teddy ikinizden de etimle kemiğimle nefret ediyorum. Kitap boyunca yangının çıkmasını bekledim. Teddynin Aiofeye yaşattığı şey için gebermesini istedim. Marienin Joeyi hiçbir zaman sevmediğini hissettirdiği için ölmesini istedim. Sırf babasına benziyor diye vicdan azabını yaşattığın için cayır cayır yanıcaksın. Darren gibi seni bırakmadığı, sana hep destek olduğu, seni koruduğu ve sana gelicek tüm darbeleri üstlendiği, senin üç çocuğunu yetiştirdiği ama sana yine de yetemediği ve ona bunu hissettirdiğin tüm zamanlar için öl istedim. İlk iki kitapta birazcık saygım varsa ki onlar da Shannona olan davranışlarından dolayıydı üç ve dörtte tamamen yitirdim. Joeye en çok zararı marie lynch verdi en çok da bu beni yaralıyor hep bu yarayla yaşayacak ömür boyu (ağlıycam yine) İnşallah Edel ve Aiofe sana ilaç gibi gelicek .
İlk iki kitapta evdeki sorunların shannon kapıyı kapatınca geçtiğini düşünmemiz ve joeyde asıl olayların o kapı kapandıktan sonra yaşanıyo olması gerçeği beni mahvetti. Joeynin intihar ederken Lizzienin yanına gelip onu kurtarması ve arkadaki itfaiye seslerini okumak beni parçaladı. Joey ve Darren yüzleşmesi… (az önce tekrar okudum çok çok kötüyüm) Joeynin her şeyiyle seni anlıyorum o evde ölüyordun gidişini anladım ama aynı şeyi neden bana yapmadın beni niye desteklemedin demesi beni öldürdü… Joeynin terapi sonrası eve dönüşü kardeşlerini annesinin ölümünden sonra yalnız bıraktığı düşüncesi beni yıktı, babam onu öldürdü ve ben de onu önlemek için yıllarca o evde kaldım onları terk ettiğim gün de yangın çıktı cümlesi beni ağlama krizine soktu… Bunun gibi milyonlarca sahne alıntı ağlanılacak yer var hepsi beni mahvediyor.
Sadece bu kitapta başlangıç kısımlarının çok uzun tutulduğunu düşünüyorum. Joey ve aiofenin aile yaşamını Aj ile sürecin nasıl ilerlediğni çok merak ettim aşşırı kısa okuduk onları. Daha doğrusu temiz bir Joeyi az okuduk o kadar cefasını çektik ki sefasını da sürmek istedim. Bu isteğim herhalde Gibsienin Joeyle sıra arkadaşı olmasının gerçekleşiceğini gösteriyor. Açık konuşayım benim için seri tamamlandı gibi bu saatten sonra doğruya doğru Shannonı okumak da çok istedim son iki bölüm ilaç gibi geldi ama Gibsie ve claire için fazla bir heyecanım yok daha çok Lizzieyi bekliyorum aşşırı merak ediyorum kitabının da çok güzel olduğuna eminim.
Dönüp dönüp okuyacağım bir kitaptı şükür ki Someone from skiakru ile okudum beni anlayan beraber ağladığım biri vardı yanımda. Bu dünyayı çok seviyorum gerçkten var olduklarına inanıyorum umarım çok mutludurlar sizi seviyorum lynch çocukları hepinizin yeri bende çok ayrı